ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٤٢ - سفارش آن جناب به فرزندش امام حسين(ع)

ماهتاب و فرش من خاك و متكاى من سنگ است.

مرا خانه‌اى نيست كه خراب شود و مالى ندارم كه تلف گردد و فرزندى ندارم كه بميرد و زنى ندارم كه محزون گردد و من غير از فرزندان آدم ٧ هستم، حضرت عيسى ٧ به سياحت و تقشف مبعوث گرديد[١] در آن موقعى كه در زمين گردش ميكرد عبورش بگروهى افتاد كه گريه ميكردند، پرسيد: اين گروه براى چه گريه ميكنند؟! گفتند از براى گناهان خود فرمود: اگر (از اين ببعد گناه نكنند) خدا گناهان گذشته آنان را مى‌آمرزد.

حواريون كه دوازده نفر و از شاگردان آن حضرت بودند از آن بزرگوار متابعت كردند، عيسى ٧ قاصدهائى بطرف شهرها فرستاد تا مردم را بتوحيد دعوت كنند. بحضرت عيسى خبر دادند كه در بعضى از شهرها پادشاهى است كه با اهل مملكت خود مردم را ميخورند رسم آنان اين است كه مردم را چاق و فربه ميكنند و بآنان غذائى مى‌دهند كه فهم و دراكه آنها را از بين مى‌برند و آنها را چاق كرده گوشت آنها را ميخورند.

پس حضرت عيسى به يكى از خواص خود امر كرد كه شخص مورد وثوقى را بطرف آن مردم روانه كند تا آنان را بترساند و از اين عمل زشت بر حذر دارد. پس شخصى را متوجه آنها كرد و فاصله بين عيسى و آن مردم بقدر سه ماه راه بود.

همين‌كه فرستاده عيسى در شهر آن مردم داخل شد ابليس عليه اللعنه آنان را خبردار كرد تا اينكه او را گرفتند و در همان موضعى كه مردم‌

[١] تقشف: چرك شدن پوست بدن، بدى حال و تنگى معيشت- قاموس.