ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٣٤ - نامه امير المؤمنين(ع) به فرزندش امام حسن(ع)

٥٥- زكريا بن ايم عليهما السّلام‌

بعد از ايم زكريا براى امر خداى عز و جل قيام كرد. و روايت شده كه زكريا بن اردن بوده. و مؤمنينى كه از فرزندان حضرت داود از سبط يهودا بودند از آن حضرت متابعت كردند. زكريا با:

ايساع، اخت، حنه و امّ مريم مادر عيسى ٧ ازدواج كرد.

روايت شده كه زكريا ٧ دائما از يهود خائف و مخفى بود و از دست آنان فرار كرده بدرختى پناهنده شد پس آن درخت پوست خود را باز كرده ندا كرد: يا زكريا در ميان من داخل شو آن حضرت هم در ميان آن درخت داخل شد و درخت پوست خود را بهم آورد و حضرت زكريا ناپديد شد. ابليس نزد يهود آمد و آنها را بمكان حضرت زكريا راهنمائى كرد، پس يهود آمدند و آن درخت را ارّه كردند و آن بزرگوار را هم با درخت ارّه كردند.

روايت شده كه خداى رؤف قبل از اينكه ارّه بآن حضرت برسد او را قبض روح كرد و درد و الم را از او برطرف كرد. قبل از اين حادثه خدا به زكريا ٧ وحى كرده بود كه ميراثهاى انبياء عليهم السّلام را با امانتهائى كه در دست داشت بحضرت عيسى تسليم نمايد.

و در خبر ديگرى روايت شده كه خدا بحضرت زكريا وحى كرد كه امر نبوّت و ميراث انبياء و آن امانتهائى را كه در دست داشت برسم امانت بيكى از انبياء بنى اسرائيل كه او را اليسابغ ميگفتند بسپارد.