ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤١٢ - حقوق سرپرستان

سبحان بوجود عيسى بن مريم استدلال ميكرد در صورتى كه آن حضرت بچه دو ساله‌اى بود. مقام امامت هم نظير مقامت پيغمبرى است.

١٤- محمّد محمودى از پدر خود روايت كرده كه يك روز دايه امام محمّد تقى بآن بزرگوار گفت: چه شده كه من همه وقت تو را نظير پيرمردى متفكر مى‌بينم؟ در جواب فرمود: عيسى بن مريم عليهما السّلام در حال كودكى مريض ميشد، دستور معالجه خود را بمادر خود حضرت مريم ميداد، موقعى كه حضرت مريم دستور عيسى را عملى ميكرد حضرت عيسى گريه ميكرد، حضرت مريم ميگفت: اى پسرك عزيز من! من تو را بدستورى كه خودت بمن دادى معالجه ميكنم (پس چرا گريه ميكنى؟) در جواب مادر ميگفت: دستور، دستور پيغمبرى است ولى خلقت خلقت كودكى.

١٥- از محمودى روايت شده كه گفت: من در طوس بالاى سر امام رضا ٧ ايستاده بودم، بعضى از ياران آن حضرت گفت: اگر حادثه‌اى براى امام رضا پيش آمد كند امام بعد از او كه خواهد بود؟

امام رضا به آن شخص توجهى كرد و فرمود: بعد از من بايد براى امر امامت به پسرم (امام جواد) رجوع شود. گفت: سنّ امام جواد كم است فرمود: خدا حضرت عيسى بن مريم را براى مقام پيغمبرى برانگيخت در صورتى كه سن آن حضرت از امام محمّد تقى كمتر بود.

موقعى كه امام رضا ٧ در سنه (٢٠٢) هجرى از دنيا رفت سنّ امام محمّد تقى تقريبا هفت سال بود، لذا در بغداد و ساير شهرها در بين مردم اختلاف عقيده پيدا شد و ريّان بن صلت، صفوان بن يحى، محمّد بن حكيم، عبد الرحمن بن حجاج، يونس بن عبد الرحمن وعده‌