ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤١٤ - حقوق زيردستان

اين مسأله كه كسى بزن خود بگويد: تو بعدد ستارگان آسمان طلاق داده شدى؟ گفت: زن او طلاق داده ميشود، بثلاث يصدر الجوزاء و النسر الواقع، اين جواب باعث حيرت و غصه شيعه شد (زيرا كه اين جواب غلطى بود).

مرد ديگرى متوجه عبد اللّه بن موسى شد و گفت: چه ميگوئى درباره آن كسى كه با حيوانى جماع كند؟ گفت: بايد دست او را قطع كنند و صد تازيانه بخورد و تبعيد هم بشود، علماء از اين جواب غلطى صدا بگريه بلند كردند، در آن مجلس كليه فقهاء شهرها از قبيل:

مشرق زمين، مغرب زمين، حجاز، مكه و عراقين‌[١] اجتماع كرده بودند، (بعد از شنيدن جواب غلطى آن دو مسأله) تصميم گرفتند كه از آن مجلس برخيزند.

ناگاه ديدند كه دربى از صدر مجلس بازشد، موفق خادم در جلو امام محمّد تقى ٧ از عقب وارد شدند، امام جواد دو پيراهن و يك شلوار پوشيده بود، عمامه‌اى بر سر نهاده بود كه دو طرف آن از جلو و عقب آن حضرت آويزان بود، نعلينهائى پوشيده بود كه دوال آنها در ميان انگشت پاهايش بود. بر اهل مجلس سلام كرد و نشست، اهل مجلس بطور كلى سكوت اختيار كردند.

صاحب مسأله اولى بلند شد و گفت: يا بن رسول اللّه! چه ميفرمائى درباره اين مسأله كه مردى بزن خود بگويد: تو بعدد ستارگان آسمان طلاق داده شدى؟ امام جواد ٧ در جواب فرمود: كتاب خدا را قرائت كن كه ميفرمايد: الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ

[١] منظور از عراقين كوفه و بصره است- قاموس.