ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣١٦ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

برگزيده من موسى (بن جعفر) بر آن حضرت دروغ مى‌بندند و منكر آن بزرگوار خواهند شد.

٥- آن كسى كه دوست و يارى كننده دين من على (بن موسى الرضا) را تكذيب نمايد كليه دوستان مرا تكذيب نموده است، مرد خبيث و متكبرى او را خواهد كشت و در شهرى كه آن را بنده نيكوكار ما بنا كرده، پهلوى بدترين خلق من دفن خواهد شد.

٦- قول من حق است كه چشم آن حضرت را بفرزندش محمّد (بن على) روشن خواهم كرد، محمّد بن على بعد از آن حضرت خليفه و وارث او، معدن علم، محل راز و حجت بر خلق من است، بهشت را جايگاه او قرار داده‌ام، او را براى هفتاد نفر از اهل بيتش شفيع قرار دادم كه كليه آنان مستوجب آتش هستند.

٧- امر فرزندش على (بن محمّد) را كه دوست، ناصر (دين)، شاهد بر خلق و امين بر وحى من است بسعادت ختم مينمايم.

٨- حسن (بن على) را كه (خلق را) براه من دعوت ميكند و خزينه علم من است از او بوجود مى‌آورم.

آنگاه امر او را بوسيله فرزندش كه براى مردم عالم رحمتى است كامل خواهم نمود، آن فرزندى كه داراى: كمال موسى، ارزش عيسى و صبر ايّوب است، دوستان من در زمان او ذليل خواهند شد، سرهاى آنان برسم هديه فرستاده خواهد شد آنطور كه سرهاى گروه ترك و ديلم را براى يكديگر هديه ميفرستند، آنان كشته و سوخته خواهند شد، آنان خائف و ترسان ميشوند، زمين از خونشان رنگين ميگردد، صداى وا ويلا و گريه در بين زنان آنها بلند خواهد شد،