ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٥٠٤ - نامه آن حضرت به جمعى از شيعيان و اصحاب

و نهايتهائى خواهد بود[١].

٤٦- محمّد بن على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر ٧ روايت كرده كه بمن فرمود: اى پسرك عزيز من! وقتى كه پنجمين فرزند از فرزندان هفتمين امام مفقود شد از خدا درباره دين خود بترسيد، زيرا صاحب الامر ناچار است كه غائب شود تا آنهائى كه قائل به امر امامت هستند از قول خود برگردند، اى پسرك عزيز من غيبت آن حضرت امتحانى است از طرف خدا كه ميخواهد مردم را بوسيله آن امتحان كند. اگر آباء و اجداد شما دينى صحيحتر از اين دين ميدانستند تابع آن ميشدند.

راوى گويد: بموسى بن جعفر گفتم: پنجمين فرزند از هفتمين فرزند كيست؟ فرمود: اى فرزند! عقلهاى شما به اين موضوع رسا نيست و حملهاى شما از تحمل آن تنگ خواهد شد، ولى اگر (تا آن موقع) زنده بمانيد او را خواهيد ديد.

٤٧- ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: پدرم امام باقر بجابر بن عبد اللّه انصارى فرمود: مرا بتو حاجتى است، در چه موقع خلوتى درباره آن از تو پرسش كنم؟ جابر گفت: در هر موقعى كه شما دوست داشته باشيد. پدرم در يكى از روزها به جابر فرمود: مرا از آن لوحى كه در دست مادرم فاطمه دختر پيغمبر عليهما السّلام ديدى و آنچه كه فاطمه بتو خبر داد و آنچه كه در آن نوشته شده بود خبر بده.

[١] مترجم گويد: اين روايت را با اندكى اختلاف و اكثر روايات اين باب را در كتاب ملاحم و فتن نگاشته‌ايم.