ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٦٩ - سفارشهاى آن جناب به محمد بن ابى بكر هنگامى كه او را به حكومت مصر گماشت

تو بعد از من با ناكثين و قاسطين و مارقين قتال خواهى كرد. يادآور نمود[١].

درباره قتال آنان با على ٧ از رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله اخبار و رواياتى وارد شده كه آنها را شيعه و سنّى روايت كرده‌اند، آنها را غير از شخص معاند انكار نخواهد كرد.

[جنگ جمل‌]

بعد از آن طلحه و زبير بسوى مكّه خارج گرديدند، مردم را بر عليه على ٧ آماده كردند، عايشه را بطرف بصره خارج نمودند، در صورتى كه رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله عايشه را از قتال ظالمانه با على ٧ و بانگ سگهاى حواب‌[٢] كه در راه بعايشه پارس خواهند كرد بر حذر داشته بود.

مورّخين راجع به اين موضوع اينطور روايت كرده‌اند كه:

طلحه و زبير داخل بصره شدند، بيت المال مسلمين را غارت كردند، جماعتى از ياران على ٧ را بقدرى با تازيانه زدند كه مردند.

على بن أبي طالب ٧ در مقابل آنان نهضت كرده آنان را يادآور نعمتهاى خدا نمود، ولى آنان قبول نكردند و بر سركشى و ستمكارى آنها افزوده شد.

على ٧ طلحه و زبير را موعظه كرد، با زبان خوش آنان را نصيحت كرد ولى آنها برنگشتند، بموعظه آن حضرت گوش ندادند، براى حرب با آن بزرگوار استقامت كردند. پس خداى توانا على‌

[١] ناكثين: افراد جنگ جمل، يعنى عايشه و طلحه و زبير- مارقين: خوارج نهروان- قاسطين: افراد جنگ صفين، يعنى معاويه و تابعين او- مترجم.

[٢] حواب نام آب و مكانى است در طريق بصره- مروج الذهب.