ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٥ - سفارشهاى پيامبر

يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً[١]

گفت: مرا كفايت ميكند، از آن وقت بود كه ابليس لعين با آدم ٧ و فرزندانش ضد شد.

در تفسير آيه شريفه: وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى‌ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً[٢] روايت شده كه خدا راجع به پيغمبر و ائمه عليهم السّلام با حضرت آدم ٧ عهد كرد و آن حضرت درباره اين موضوع عزم و آمادگى نداشت. علت اينكه بعضى پيغمبران اولو العزم ناميده شدند اين بود كه خداى تعالى چون درباره پيشوايان با آنها عهد كرد همه راجع بآن عهد متّفق شدند.

آدم ٧ بر كوه صفا و حوّاء بر كوه مروه هبوط كردند و بدين جهت نام اين دو كوه را صفا و مروه نهادند، و جبرئيل ٧ رزق و روزى آدم و حوّاء را از بهشت مى‌آورد، بعد از آن كه رزق و روزى آنها نيامد و گرسنگى آنها شدّت يافت از كوه صفا و مروه بزير آمدند و با يكديگر ملاقات كردند و از درخت ثمراء[٣] خوردند.

و موضوع گندم و آرد و خمير و نان در حديث ديگر روايت شده. راوى گويد: حوّاء نزد آدم ٧ نبود (وقتى كه يكديگر را ملاقات كردند) آدم ٧ بحوّاء گفت: علّت اينكه در موقع هبوط

[١] سوره نساء آيه( ١١٩) يعنى: شيطان تابعين خود را وعده ميدهد و آنها را جز فريب وعده‌اى نميدهد- مترجم.

[٢] سوره( طه) آيه( ١١٤) يعنى: ما قبلا با آدم عهد كرديم و او( عهد را) فراموش كرد و تصميمى نزد او نيافتيم- مترجم.

[٣] ثمراء: درخت يا زمينى كه ميوه داشته باشد- اقرب الموارد.