ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٠٢ - تلخيصى از سخنان آن جناب در اركان اسلام، حقيقت توبه و استغفار

آموختن به امام حسين بود، آنگاه خدا اين آيه را فرو فرستاد:

إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً[١].

٣- روايت شده كه امير المؤمنين على و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام در امر وصيّت و امر خدا شريك بودند ولى خداى سبحان امير المؤمنين را بجهت اختصاص بخود در امر وصيّت مقدّم داشت و امام حسن را از لحاظ بزرگى سنّ به امام حسين مقدم داشت.

امام حسين ٧ مدت (٣٠) سال با امير المؤمنين بود و مدت (١٠) سال هم با امام حسن مجتبا بود.

موقعى كه وفات امام حسن ٧ در رسيد، امام حسين ٧ را خواست و جميع ميراثهاى انبياء عليهم السّلام را بآن حضرت تسليم كرد و امام حسين هم براى امر خدا قيام كرد. پادشاه وقت در آن موقع معاوية ابن ابو سفيان بود، معاويه در سنه (٦٠) هجرى وفات يافت و يزيد را وليعهد قرار داد، يزيد هم بعد از پدر خود سلطنت كرد و امام حسين را طلب كرد كه با او بيعت كند ولى امام حسين باو اعتنائى نكرد.

[فدائى شدن ابراهيم فرزند رسول خدا ص براى امام حسين ع‌]

٤- روايت شده كه چون مصيبت ابراهيم فرزند پيغمبر خدا كه از ماريه قبطيه بود، بر رسول خدا وارد شد آن حضرت جزع و فزع شديدى كرد، بقدرى كه فرمود: قلب بى‌صبرى ميكند و چشم گريه مينمايد، اى ابراهيم ما براى تو محزونيم ولى چيزى نميگوئيم كه‌

[١] سوره أحزاب، آيه ٣٣- يعنى جز اين نيست كه خدا ميخواهد بدى را از شما خانواده دور كند و شما را پاك و پاكيزه نمايد يك نوع پاكيزگى مخصوصى- مترجم.