ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٨ - اما شعب اطاعت ناصحان

بر روى زمين باقى مگذار.

روايت شده كه خداى تعالى رحم زنان را چهل سال قبل از طوفان و غرق نازاد كرده بود و در موقع غرق غير از مردان بالغ كسى غرق نشد. خدا بحضرت نوح ٧ خطاب كرد كه از هر مخلوقى دو تا (يكى نر و يكى ماده) در كشتى حمل كند آن حضرت غير از ولد الزنا از هر چيزى يك جفت در كشتى حمل كرد. وعده آن بزرگوار درباره هلاكت قوم موقعى بود كه آب از تنور بجوشد و فوران نمايد، همين‌كه آب از تنور فوران كرد دختر نوح آمده گفت: آب از تنور ميجوشد نوح ٧ آمد و در تنور را بست و فوران آب متوقف شد تا آنچه را كه آن حضرت ميخواست در كشتى حمل كند حمل كرد آنگاه آمد و مجراى آب را باز كرد تا آب فوران نمود و خدا باران غضب خود را بر آنها فرو فرستاد، آنها گمان ميكردند كه آب از تنور ميجوشد از طرفى آب فرات فوران كرد و از طرفى هم چشمه آبها و جويها جوشيدن گرفتند.

نوح ٧ پسر خود را صدا زد كه بيا با ما سوار كشتى شو! جوابى گفت كه خدا آن را در قرآن بيان فرموده است‌[١].

روايت شده كه زنان انبياء عليهم السّلام خيانت نميكنند (يعنى زنا

[١] جوابى كه پسر نوح گفت اين بود كه: من پناه ميبرم بكوهى كه مرا از غرق شدن در آب نگاهدارى ميكند، نوح ٧ گفت: در اين روز كسى نميتواند از امر خدا جلوگيرى كند مگر كسى كه خدا به او ترحم نمايد، در اين بين بود كه موج طوفان در بين آنها حائل شد و پسر نوح در رديف غرق‌شدگان قرار گرفت- آيه( ٤٥) سوره مباركه هود- مترجم.