ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٣ - وصيت ديگر پيغمبر

نخستين عيد در عالم‌

هبة اللّه ٧ فرزندان و تابعين خود را مأمور كرد كه در هر- سالى يك روز نزد او جمع شوند، موقعى كه نزد آن حضرت اجتماع ميكردند آن بزرگوار تابوت را باز ميكرد و در آن نظر مينمود لذا آن روز براى آنها روز عيد مقرّر شد، جهت اينكه هبة اللّه ٧ در آن تابوت نظر ميكرد اين بود كه در انتظار قيام حضرت نوح ٧ بود.

عمر هبة اللّه ٧ (٩٠٠) سال بود.

ابتداء آتش‌پرستى‌

روايت شده‌[١] كه ابليس نزد قابيل آمد و گفت: علّت اينكه قربانى برادرت هابيل قبول شد اين بود كه هابيل آتش را پرستش مى‌كرد-، تو نيز آتشى برپا كن تا براى تو و نسل تو (معبودى) باشد.

قابيل آتش‌كده‌اى بنا نهاد و او اوّل كسى بود كه آتش‌پرستى را رواج داد و در بين فرزندان آدم سنّت قرار داد، و سلطنت و تدبير امور و امر و نهى در اختيار قابيل بود.

ولى هبة اللّه كه صاحب حقّ و امر بود گمنام و منزوى بود، همين‌كه وفات هبة اللّه نزديك شد خدا باو وحى كرد كه تابوت و اسم اعظم را بفرزندش ريسان بن نزله بسپارد، نزله همان حوريه‌اى بود كه از بهشت براى هبة اللّه آمده بود.

روايت شده كه نام ريسان انوش بود، هبة اللّه فرزند خود را از فوت خود خبر داد و تابوت را با مواريث انبياء باو تسليم كرد و او را بمثل وصيّتى كه آدم ٧ براى هبة اللّه كرده بود مأمور كرد و گفت:

[١] اين روايت در علل الشرايع مرقوم است- مترجم.