ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣١٨ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

و انصار گردانيد و آنان را براى ازدواج عرضه كرد.

اول كسى كه وارد شد امام حسن و امام حسين عليهما السّلام بودند پس آن دو بزرگوار ايستادند و خطبه آنان را براى خودشان خواندند، آن دو خواهر هم گفتند: ما غير از شما كسى را قبول نميكنيم، پس امام حسن با شهربانو و امام حسين با جهانشاه ازدواج كرد[١] آنگاه امير المؤمنين به امام حسين گفت: اين زن را حفظ كن و نسبت به او نيكوئى نما، زيرا كسى را براى تو ميزايد كه بعد از تو بهترين اهل زمين خواهد بود.

پس آن بى‌بى حضرت على بن الحسين را زائيد، جريان ولادت و نشو نماى على بن الحسين نظير ولادت و نشو و نماى پدران بزرگوارش عليهم السّلام بود. مادر على بن الحسين در مدينه در حال نفاس از دنيا رفت و براى على بن الحسين عليهما السّلام دايه‌اى خريده شد كه متصدى شير دادن و پرورش آن حضرت باشد. على بن الحسين بدايه خود مادر ميگفت، وقتى كه على بن الحسين بزرگ شد دايه خود را براى غلام خود كه نام او سلام بود تزويج كرد، لذا بنى اميه ميگفتند: على بن الحسين مادر خود را براى غلام خود تزويج كرده است و آن حضرت را براى اين عمل سرزنش ميكردند.

[وجه تسميه حضرت به سيد العابدين‌]

علت اينكه آن حضرت را سيد العابدين ميگفتند اين بود كه آن بزرگوار در هر شب و روز (١٠٠٠) ركعت نماز بجاى مى‌آورد.

[١] مترجم گويد: مشهور آنست كه امام حسين با شهربانو ازدواج كرد، بنابراين ميتوان احتمال داد كه در متن عربى اين كتاب لفظ حسين بر لفظ حسن ٨ مقدم بوده است؟!.