ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١١٥ - نامه امير المؤمنين(ع) به فرزندش امام حسن(ع)

تسليم نمايد. روايت شده كه طالوت مأمور شد امانتها را بحضرت داود ٧ تسليم نمايد پس طالوت نور و حكمت خدا و آنچه را كه امانت در دست داشت به حضرت داود تسليم نمود.

٤٥- حضرت داود ٧‌

بعد از طالوت ٧ حضرت داود براى امر خدا قيام كرد، بنى اسرائيل بدور آن حضرت اجتماع كردند، خدا زبور را براى حضرت داود نازل كرد، او را صنعت آهن تعليم كرد، آهن را در دست آن حضرت نرم كرد، كوهها و پرندگان را امر كرد كه با آن حضرت (خدا را) تسبيح گويند، صوتى به داود ٧ عطا شد كه به انبياء قبل از او عطا نشده بود، نور و حكمت و تورات به او عطا شده بود، خدا زبور را اضافه بر كتابهاى ديگر به آن بزرگوار مرحمت كرده بود.

حضرت داود بطور مخفيانه در بين بنى اسرائيل اقامت ميكرد و قوّت در عبادت به او عطا شده بود، حضرت داود از خدا خواست كه او را از چهارمين فرزندان اسرائيل قرار دهد و نام او بعد از نام خدا برده شود نظير ابراهيم و اسماعيل و يعقوب عليهم السّلام (كه نام آنان بعد از نام خدا ذكر ميشد) و گفته ميشد: إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ‌[١] تا اينكه نام من هم گفته شود: و اله داود.

خداى توانا بحضرت داود وحى كرد: ما آنان را كه نامشان را بردى هر كدام را امتحان كرديم و از عهده امتحان بر آمدند و صبر

[١] سوره بقره، آيه( ١٢٧)