ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٥٨ - گفتگوى ديگر با«جابر»

در آن موقع امام على النقى ٧ (١٦) سال و چند ماه داشت. امام حسن عسكرى در سنّ چهار سالگى و چند ماه در سنه (٢٣٦) با پدر خود بجانب عراق حركت كرد.

[در باره امامت امام حسن عسكرى ٧‌]

٢- از داود بن قاسم جعفرى روايت شده كه گفت: در آن موقعى كه محمّد فرزند امام على النقى ٧ از دنيا رفت من در خدمت آن حضرت بودم. فكر كردم و با خود گفتم: قصه امام حسن عسكرى هم نظير قصه اسماعيل و موسى بن جعفر است. ناگاه ديدم امام عسكرى ٧ متوجّه من شد و فرمود: آرى، قصه من همانطور است كه تو فكر كردى و لو اينكه براى مخالفين پسنديده نباشد. امام حسن عسكرى بعد از من خليفه و امام است، بآنچه كه احتياج دارد عالم است، امانت امامت با او ميباشد، و الحمد للّه رب العالمين.

٣- محمّد بن عيسى از امام على النقى ٧ روايت كرده كه فرمود:

فرزند من امام حسن عسكرى امام و خليفه بعد از من است.

٤- از على بن مهزيار روايت شده كه گفت: به امام على النقى ٧ گفتم: من از پدرت راجع به امام بعد خودش پرسش كردم،

______________________________
* از آن بزرگوار خوف داشت كه مبادا خروج كند لذا براى اينكه زيادى لشكر خود را بآن حضرت نشان دهد يك روز دستور داد كه امام عسكرى با لشكر بصحرا رفتند، خليفه امر كرد تا هر يك از لشكر دامنى از خاك تپه بزرگى كه در آنجا بود برداشتند، آن قدر لشكر بود كه بجاى آن تپه گودالى بزرگ بوجود آمد. امام عسكرى ٧ هم از ميان دو انگشت خود آن قدر لشكر نشان داد كه ميان زمين و آسمان پر شد. كنيه: ابو محمد، ابو القاسم- مترجم.