ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٠٩ - سپس حقوق كارها

تا صفات و علامتهاى او را در مصر براى ياران خود بگويم. ناگاه ديدم امام جواد بمن فرمود: اى على بن اسباط! خداى سبحان براى امامت استدلال ميكند همانطور كه براى نبوّت و پيغمبرى استدلال كرده و فرموده: وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا[١] نيز فرموده: وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً[٢] پس جايز است كه خدا مقام حكومت را به پسر بچه و بشخص چهل‌ساله مرحمت فرمايد. روايت شده كه امام جواد ٧ در ميان گهواره تكلم ميكرد.

[راجع به امامت امام محمد تقى ٧‌]

٦- از زكريا بن آدم روايت شده كه گفت: من در حضور امام رضا ٧ بودم، امام محمّد تقى را كه چهارساله بود نزد آن حضرت آوردند، امام جواد ٧ نشست و سر خود را بطرف آسمان بلند كرد و غرق درياى فكر شد، امام رضا فرمود: فداى تو شوم از آن وقتى كه نشستى تا كنون براى چه فكر ميكنى؟ عرض كرد: براى آن ظلم و ستمى كه در حق مادرم زهراء شده، بخدا قسم كه من آن دو نفر را (يعنى ...) خارج ميكنم و ميسوزانم و خاكسترشان را در دريا خواهم ريخت. امام رضا ٧ آن حضرت را در بغل گرفت، بين دو چشم او را بوسيد و فرمود: پدر و مادرم فداى تو، تو شايسته مقام امامتى.

٧- از محمّد بن على بن جعفر روايت شده كه گفت: من با امام رضا ٧ بودم، امام رضا فرزند خود امام جواد را كه خوردسال بود

[١] سوره مريم، آيه( ١٣) يعنى حضرت يحى را در حال كودكى حكومت داديم.

[٢] سوره يوسف، آيه( ٢٢) يعنى چون حضرت يوسف به منتهى درجه جوانى رسيد ما حكومت و علم دين و مذهب را باو عطا كرديم- مترجم.