ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٣٧ - سفارش آن جناب به فرزندش امام حسين(ع)

كه از دختر عمران يعنى حضرت مريم بوجود آمد.

حضرت مريم بهترين نشو و نماء را كرد و خود را با علماء در كليساهاى نصارا با عبادت ملازم كرد و مدت پانصد سال ناموس خود را حفظ نمود و به هيچ يك از مردان رغبت پيدا نكرد. حضرت زكريا مادامى‌كه زنده بود متكفل حضرت مريم بود. هر وقت كه حضرت زكريا در محراب نزد مريم ٧ مى‌آمد رزق و غذاى مريم را ميديد كه پيش او موجود بود، ميگفت: يا مريم اين طعام از كجا نزد تو حاضر ميشود؟

مريم ميگفت: از طرف خداى سبحان.

حضرت صادق ٧ فرمود: زكريا ٧ در فصل تابستان ميوه‌جات زمستانى و در فصل زمستان ميوه‌جات تابستانى نزد حضرت مريم مى‌يافت.

روايت شده كه رزق حضرت مريم علمى از علوم بود. روايت شده كه مدت حمل حضرت مريم سه ساعت بود. روايت شده هفت ساعت از روز بود روايت شده كه: نه روز بود و جبرئيل تعداد هفت دانه خرما براى حضرت مريم آورد و حضرت مريم آنها را خورد و بعيسى ٧ حامله شد.

روايت شده كه جبرئيل ٧ در آن موقعى كه حضرت مريم مشغول غسل كردن بود (يعنى غسل عبادت) در گريبان او نفخ كرد وقتى كه حضرت مريم از محل غسل كردن خارج شد ديد كه شكمش بالا گرفته پس از خاله خود و حضرت زكريا خائف شد. زنان بنى اسرائيل و آنهائى كه با او مشغول عبادت بودند (چون بزرگى) شكم او را ديدند او را زدند و موى (سر) او را كندند و صورت او را خراشيدند