ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٩٢ - سفارشهاى آن حضرت به«عبد الله بن جندب»

بود پيش آن حضرت بود. من گفتم: فداى تو شوم اگر براى شما پيش‌آمدى بكند امام بعد از شما كيست؟ فرمود: اين پسرم و با دست خود به امام جواد اشاره كرد. گفتيم: امام جواد با اين سنّ كوچك؟

فرمود: خدا بوجود حضرت عيسى بن مريم استدلال ميكرد در صورتى كه آن بزرگوار دوساله بود.

١١- روايت شده كه امام رضا ٧ براى امام جواد كه از يك سال كمتر داشت بوسيله محمّد بن سنان وعده ديگرى از شيعيان نامه نوشت وقتى كه آن جمعيت بجانب امام جواد رفتند موفق خادم آن حضرت را بدوش خود گرفت و نزد آنان آورد، وقتى كه امام جواد ٧ عنوان نامه را ديد به موفق خادم اشاره كرد تا نامه را باز كرد و در مقابل آن حضرت گرفت، امام جواد بآن نامه نظر كرد و آن را قرائت كرد همين‌كه از قرائت آن نامه فارغ شد فرمود: تاخ و ثاخ‌[١] محمّد بن سنان گفت: فطرسيه و نزديك امام جواد ٧ آمد، خود را به بدن امام جواد ماليد، فورا چشمهاى او كه كور شده بودند روشن شدند ابن ابو نصر ميگويد: وقتى كه امام جواد بزرگ شد من آن حضرت را يادآور حرف محمّد بن سنان كردم كه گفت: فطرسيه و آن بزرگوار خنديد.

١٢- از على بن مهزيار روايت شده كه گفت: به امام على النقى ٧ كه امام عسكرى را بعد از خود امام قرار داده بود گفتم: آيا

[١] تاخ و ثاخ يعنى فرو رفتن انگشت بچيزى كه نرم باشد- المنجد.

مترجم گويد: اين روايت با اندكى تفاوت در شرح حال امام رضا ٧ گذشت.