ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٨٩ - سخنان كوتاه آن حضرت در اين زمينهها

ابن سراج و ابن ابو سعيد مكارى خدمت آن حضرت آمدند، على بن ابو حمزه به امام رضا ٧ عرض كرد: از پدران تو اينطور براى ما روايت شده كه: هر وقت امام از دنيا رحلت كند غير از امامى كه مثل او باشد نبايد كسى سرپرستى امور او را بعهده بگيرد؟ آن حضرت در جواب او فرمود: بگو بدانم آيا امام حسين ٧ امام بود يا نه؟

گفت: امام بود، فرمود: پس چه كسى متصدى امر او شد؟ گفت:

على بن الحسين عليهما السّلام، فرمود: على بن الحسين در آن موقع كجا بود؟

گفت: در كوفه بدست عبيد اللّه بن زياد زندانى بود، فرمود: پس چگونه متصدى امر پدر خود گرديد و بمكان خود برگشت؟ اگر اين ممكن باشد كه على بن الحسين با اينكه آزاد نبود متصدى امر پدر خود گردد امام بعد از من (كه امام جواد باشد) با اينكه آزاد است ميتواند از مدينه ببغداد بيايد و متصدى امر پدر خود شود و برگردد در صورتى كه او محبوس و زندانى نيست.

ابن ابو حمزه عرض كرد: براى ما روايت شده كه امام از دنيا نميرود تا اينكه امام و فرزند بعد از خود را ببيند؟ امام ٧ فرمود:

آيا در همين حديث براى شما روايت نشده كه غير از قائم؟ گفتند: نه، امام رضا ٧ فرمود: بلكه اين كلام در آن روايت هست ولى شما نميدانيد كه چرا اينطور گفته شده و معناى آن چيست. ابن ابو حمزه گفت: اين مدعاى ما در حديث وارد شده، امام رضا ٧ در جوابش فرمود: واى بر تو چگونه جرئت ميكنى درباره چيزى كه براى تو نامعلوم است با من مجادله ميكنى؟ خداى رؤف بهمين زودى فرزند مرا بمن نشان خواهد داد.