ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٨١ - نامه آن حضرت به مردم كوفه، آنگاه كه به جانب كوفه رهسپار شد و بيوفائى آنان را نگريست

جفر را غير از پيغمبر يا وصى او كسى نميداند.

٣- از محمّد بن حسين صحّاف و هشام بن حكم روايت شده كه گفتند: ما در حضور حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام بوديم، فرزندش امام رضا وارد شد، آن حضرت فرزند خود را گرفت و در كنار خود نشانيد، آنگاه بما فرمود: اين على بزرگ فرزندان من است. من كنيه خود را به او عطا كردم، هشام بن حكم برخاست (و با دست) بصورت خود زد و گفت: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌[١]، بخدا قسم كه امام كاظم ٧ خبر مرگ خود را بمن مى‌دهد.

٤- از نصر بن قابوس روايت شده كه گفت: من به امام جعفر صادق ٧ عرض كردم: امام بعد از شما كيست؟ فرمود: موسى فرزند من. از موسى بن جعفر ٧ پرسيدم كه امام بعد از شما كه خواهد بود، من اين سؤال را از پدرت حضرت صادق كردم تو را معرفى كرد، مردم درباره امامت تو به يمين و شمال رفتند ولى من به امامت شما قائل شدم، اكنون بفرما كه امام بعد از تو كيست؟ فرمود: على فرزند من.

٥- از داود بن رزين روايت شده كه گفت: من مالى را براى حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام بردم، آن حضرت يك مقدار از مال را از من گرفت و مابقى آن را بمن ردّ كرد، عرض كردم: فداى تو شوم چرا ما بقى اين مال را بمن رد كردى؟ فرمود: آن را نگاهدار تا بعد از من صاحبش از تو مطالبه نمايد.

[١] سوره بقره، آيه( ١٥١) يعنى حقا كه ما از براى خدائيم و بسوى خدا هم بازگشت خواهيم كرد- مترجم.