ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٥٠٧ - قسمتى از سخنان آن حضرت كه بعضى از شيعيان آن را«درفشانى» ناميده

و ياران پدر بزرگوارش- بطور پنهانى بود، اخبار درباره غيبت (امام زمان) بقدر كافى در اين كتاب روايت شد.

[در باره غيبت امام زمان ٧‌]

٥٠- روايت شده كه امام على النقى ٧ غير از عده كمى از ياران خود از نظر بيشتر شيعيان غايب بود. موقعى كه امر امامت به امام حسن عسكرى ٧ واگذار شد آن حضرت با شيعيان خصوصى خود و غير آنان از پشت پرده صحبت ميكرد مگر وقتى كه ميخواست بخانه پادشاه رود.

جهت اينكه آن حضرت و پدر بزرگوارش اين عمل را انجام ميدادند اين بود كه مقدمه غائب شدن امام زمان را فراهم كرده باشند تا گروه شيعيان با اين موضوع مأنوس شوند و منكر غائب شدن امام نشوند و مردم به پنهان بودن امام عادت كنند.

در سنه (٢٧٩) هجرى معتمد عباسى وفات يافت و (مردم) با معتضد عباسى بيعت كردند، در آن وقت (١٩) سال از امامت امام زمان گذشته بود. (٢٩) سال كه از زمان امامت امام زمان ٧ گذشت معتضد وفات يافت و مردم در ماه ربيع الآخر سنه (٢٨٩) هجرى با مكتفى باللّه بيعت نمودند (٣٥) سال كه از زمان امامت صاحب الزمان ٧ گذشت مكتفى از دنيا رفت و مردم در آخر ماه شوال سنه (٢٩٥) با برادرش مقتدر بيعت كردند. (٦٠) سال از امامت حضرت صاحب الزمان كه گذشت مقتدر يك شب به آخر مانده ماه شوال سنه (٣٢٠) كشته شد و مردم با برادرش قادر باللّه بيعت كردند (٦٢) سال كه از امامت آن حضرت گذشت قادر باللّه از مقام خلافت خلع گرديد و كور شد و مردم بعد از او در ماه جمادى الاولى سنه (٣٢٢) با راضى باللّه بيعت كردند و در