ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤١٩ - حقوق خويشاوندان

ننمائى تو از مخالفت بين ما و آل ابو طالب آگاهى، اين پسر (يعنى امام جواد) كودكى است ناآزموده.

راوى گويد: مأمون كليه آنان را سرزنش و ملامت كرد، گفت: بخدا قسم كه امام جواد از شما بخدا، رسول او، سنت پيغمبر و احكام او عالمتر است. ياران خصوصى مأمون از مجلس او خارج شدند، نزد يحى بن اكثم آمدند و از يحى خواستند كه (در حق امام جواد) بوسيله مسئله مشكلى مكر و حيله كنند و آن مسأله را بعرض آن حضرت برسانند. موقعى كه مخالفين اجتماع كردند امام جواد ٧ نيز حاضر شد.

مخالفين به مأمون گفتند: اگر اجازه فرمائى يحى بن اكثم از امام جواد مسئله فقهى پرسش كند تا ببينيم فهم و معرفت امام جواد نسبت بفهم و معرفت پدر بزرگوارش چگونه است؟.

مأمون به يحى بن اكثم اجازه داد، يحى بن اكثم به امام جواد عرض كرد: چه ميفرمائيد در اين مسأله كه شخص محرم صيدى را بكشد؟ امام جواد فرمود: آن را در حرم كشت يا خارج از حرم، عالم بحكم بود يا جاهل، عمدا آن را كشت يا خطاء، قاتل صغير بود يا كبير غلام زرخريد بود يا آزاد، اولين صيد او بوده يا بازهم صيد كرده، آن صيد از پرندگان بوده يا غير آنها، صيد صغير و كوچك بوده يا بزرگ، بعمل خود اصرار دارد يا پشيمان شده، در روز آن صيد را كشته يا شب، براى حج احرام پوشيده يا براى عمره؟؟.

راوى گويد: يحى بن اكثم از جواب امام جواد عاجز شد.