ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٥٧ - مواعظ پيغمبر

و ضعفا رفاقت ميكرد بقدرى مهمان‌نواز بود كه او را ابو الاضياف يعنى پدر مهمانها ميگفتند.

آنگاه خدا آن حضرت را بدين حنيف مبعوث كرد (كه برنامه آن از اين قرار بود:) توحيد، اخلاص، شريك براى خدا قرار ندادن، اقامه نماز؛ روزه، حجّ، امر بمعروف، نهى از منكر، جميع شرايع و سنن اسلامى، ختنه، تنظيف و تطهير.

آنچه را كه خدا به انبياء عليهم السّلام داده بود به ابراهيم ٧ نيز عطا كرده بود، تعداد (١٠) صحيفه اضافه بر آنان بآن حضرت عطا كرده بود، خدا كليه زمين را براى آن حضرت ظاهر و آشكار كرد تا آن بزرگوار بجميع زمين نظر كرد، يكى از قصه‌هاى ابراهيم ٧ اين است كه در حق آن مرد زناكار نفرين كرد و آنچه خدا در اين باره به او امر كرد، و ديگر اينكه مردارى را ديد كه نصف آن در دريا و نصف ديگرش در صحرا بود و حيوانات دريائى و صحرائى از آن ميخوردند سپس بعضى از آن حيوانات بعض ديگر را ميخوردند و آن حضرت گفت: خدايا بمن بنما كه چگونه اموات را زنده ميكنى؟! اين قصّه‌ها را در قرآن بيان فرموده و روايت هم در اين باره شايع و مشهور است.

آنگاه ابراهيم ٧ گرفته شد و او را نزد نمرود آوردند و نمرود را از جريان او خبر دادند، پس براى آن حضرت گودالى بنا كردند و هيزم در آن جمع كردند و آتش زدند، آنگاه آن حضرت را در منجنيق (چيزى است نظير جرثقيل) نهادند كه در آتش بيندازند، همين كه ابراهيم ٧ بين كفّه منجنيق و آتش قرار گرفت‌