ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٥٠٣ - نامه آن حضرت به جمعى از شيعيان و اصحاب

كرده كه گفت: از امام باقر شنيدم ميفرمود: از ما (١٢) محدّث (بفتح ميم و تشديد دال)[١] خواهد بود كه قائم هفتمى بعد از من است، ابو بصير بلند شد و گفت: من شهادت ميدهم كه چهل سال است امام باقر اين موضوع را ميفرمايد.

٤٥- از اصبغ بن نباته روايت شده كه گفت: من خدمت أمير المؤمنين على ٧ رفتم، ديدم آن حضرت (در حال تفكر با انگشت خود) روى زمين خط ميكشد، گفتم: يا أمير المؤمنين! براى چه مى‌بينم كه روى زمين خط ميكشى آيا بجهت آن رغبتى است كه بزمين پيدا كردى؟

فرمود: نه بخدا قسم، من هرگز بزمين رغبت پيدا نكرده‌ام ولى درباره مولودى كه از پشت يازدهمين فرزند من بوجود مى‌آيد فكر مكنيم، آن مولود مهدى ٧ است كه زمين را پر از عدل و داد ميكند بعد از آنكه پر از ظلم و جور شده باشد.

براى مهدى ٧ غيبتى خواهد بود، در كار مهدى حيرتى خواهد بود كه مردمانى بوسيله آن گمراه و افرادى هدايت خواهند شد.

گفتم: اى مولاى من آن حيرت و غيبت تا چه موقعى خواهد بود؟

فرمود: شش روز، يا شش ماه، يا شش سال، اين موضوع وقتى عملى ميشود كه باب بين آن حضرت و شيعيان ما مفقود گردد.

گفتم: اين كار خواهد شد؟. فرمود: آرى، همچنانكه آن حضرت خلق شده است، اى اصبغ تو كجا و آن امر كجا، آنان خوبان اين امت و نيكوكاران اين عترت هستند. گفتم: بعد از آن چه خواهد شد؟

فرمود: آنچه كه خدا بخواهد، زيرا كه (امور) خدا را بدائها و اراده‌ها

[١] محدث: كسى است كه ملك را نمى‌بيند ولى صوت او را مى‌شنود- اصول كافى.