ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٨١ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

درخشنده مشاهده ميگرديد، آن حضرت بچيزى عبور نميكرد مگر اينكه آن بزرگوار را سجده ميكرد، به احدى از مردم نميگذشت مگر اينكه بطرف او روآور ميشد، قبيله‌هاى عرب و پادشاهان روم و واردين دنيا بر آن حضرت وارد ميشدند، دختران خود را با خود مى‌آوردند و به آن بزرگوار عرضه ميكردند كه آن حضرت با دختران آنان ازدواج كند ولى حضرت هاشم ٧ قبول نميكرد، ميفرمود بحق آن خدائى كه مرا بر اهل زمانم فضيلت داده من تزويج نميكنم مگر با پاكيزه‌ترين زنان عالمين.

وضع هاشم ٧ دائما همينطور بود (يعنى با زنى ازدواج نكرد) تا اينكه در عالم خواب ديد كه با سلمى دختر زيد بن عمرو بن لبيد بن خراش بن عدنان ازدواج كرده است. پس آن حضرت با سلمى ازدواج كرد. سلمى نظير خديجه بنت خويلد در زمان حضرت محمّد بن عبد اللّه بود. سلمى داراى عقل و بردبارى بود.

[٤٩- عبد المطلب ٧‌]

حضرت هاشم با سلمى هم بستر شد و حضرت عبد المطلب ٧ كه چهل و نهمين وصى بود براى او متولد شد و حضرت هاشم خطبه معروفه به منذره را تلاوت كرد.

هارون از زكرياى هجرى از ابو جميل بحرانى با سندهاى خود از على بن جعفر روايت كرده كه گفت: از برادرم حضرت موسى ابن جعفر عليهما السّلام شنيدم كه ميفرمود: اعرابى براى هاشم بن عبد مناف خوابى ديد، آن خواب را براى آن حضرت نقل كرد، حضرت هاشم بآن اعرابى فرمود: از من درخواست كن تا بتو عطا نمايم.

اعرابى گفت: (تقاضاى من آنست كه:) لباس مرا نيكو نمائى و شترى بمن عطا كنى، متحمل خوف و ترس من شوى. حضرت‌