ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٥٩ - پاسخ آن حضرت به مسائلى كه از وى پرسيدند

٤- روايت شده كه ابو حنيفه رفت درب خانه صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله تا مسئله‌اى پرسش نمايد، به او اجازه ندادند، درب خانه نشست كه شايد او را اجازه دهند، امام كاظم كه در سنّ پنج سالگى بود از خانه بيرون آمد، ابو حنيفه گفت: اى جوان مسافرين در اين شهر شما كجا بايد قضاء حاجت كنند؟ حضرت موسى بن جعفر ٧ بديوار تكيه كرد و فرمود: اى پير مرد! بايد از كناره‌هاى جويها، محل ريختن ميوه‌جات، منزلگاه مسافرين، وسط جاده‌ها، مقابل مسجدها، نزديك درب آنها، رو بقبله بودن و پشت بقبله بودن خوددارى نمايد و خود را بطورى پنهان كند كه ديده نشود (غير از اين چند مكانى كه گفته شد) در هر جا كه قضاء حاجت كند مانعى ندارد.

ابو حنيفه مراجعت كرد و با امام صادق ٧ ملاقات نكرد.

٥- از نصر بن قابوس روايت شده كه گفت: من در حضور حضرت صادق مشرّف شدم، از امام بعد از آن حضرت سؤال كردم؟ فرمود:

موسى بن جعفر بعد از من امام است.

٦- روايت شده كه حضرت صادق اسماعيل را كه پسر آن حضرت بود دوست ميداشت، در حق او دعاى خير ميكرد، لذا بين دوستان اسماعيل و دوستان موسى بن جعفر ٧ مشاجره در گرفت، دوستان اسماعيل در زمان حيات امام صادق ٧ مقام امامت را براى اسماعيل ادعا كردند، دوستان موسى بن جعفر ٧ بآنان گفتند: راجع به اين موضوع با ما مباهله كنيد[١]، بطرف صحرا رفتند تا مباهله نمايند، ابرى بر سر آنان سايه افكند و براى دوستان حضرت موسى‌

[١] مباهله: در حق يكديگر نفرين و لعنت كردن- المنجد.