ايمان بدور است؛ راستگو مشرف به نجات و كرامت است و دروغگو بر لب پرتگاه و هلاكت؛ حق بگوئيد تا به حق معروف شويد، حق را بكار بنديد تا از اهل حق باشيد؛ امانت را رد كنيد؛ با خويشاوندى كه از شما بريده پيوند كنيد؛ به آنانى كه محرومتان كرده‌اند احسان نمائيد؛ به عهد و پيمان وفادار و در قضاوت عادل باشيد؛ چون ستم بينيد صبر كنيد، چون با شما بد كنند عفو و گذشت داشته باشيد، چنان كه دوست داريد از شما بگذرند. به پدران مباهات نكنيد «نام بد به هم نگذاريد، چه ناپسند است فسق بعد از ايمان» (حجرات: ١١). مزاح نكنيد، بر همديگر خشم نگيريد و بزرگى ننمائيد «از يك ديگر غيبت نكنيد، آيا دوست داريد يكى از شما كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟» (حجرات: ١٢).

حسد نورزيد، حسد ايمان را مى‌خورد چنان كه آتش هيزم را، با هم دشمنى نكنيد كه بنيان كن (و دين برانداز) است، به همه سلام كنيد، تحيت (و سلام) را بهتر جواب دهيد، بر زنان بيوه و كودكان يتيم رحم آريد، به ناتوانان، مظلومان، ستمديدگان، ماندگان در راه، سائلان، بردگان، غلامانى كه پيمان آزادى بسته‌اند، و مستمندان كمك كنيد. پشتيبان مظلوم باشيد، واجبات را بجا آريد، در راه خدا با جان چنان كه بايد بجنگيد كه كيفر خدا سخت است، در راه خدا جهاد كنيد، از مهمان پذيرائى كنيد، خوب وضو بگيريد، نمازهاى پنج‌گانه را به وقت بخوانيد كه در پيشگاه خداى عز و جل مقام و مرتبه‌اى (بلند) دارد، نافله‌ها را ترك نكنيد كه «هر كس داوطلبانه كار خيرى كند براى او بهتر است، و خدا سپاسگزار و داناست.» (بقره: ١٥٨). «در كار نيك و پرهيزگارى همكارى كنيد، در گناه و تجاوز همكارى ننمائيد.» (مائده: ٢). و «چنان كه شايسته است از خدا پروا كنيد و مبادا نامسلمان از دنيا رويد.» (آل عمران: ١٠٢).

(١) بندگان خدا! بدانيد كه آرزو عقل را بر باد دهد، نويدهاى دروغين دهد، غفلت آورد، و باعث حسرت گردد، پايبند آرزو نشويد كه آرزو فريب است، و آرزومند گنهكار، در حال اميدوارى و ترس (آنجا كه نعمتى خواهيد يا از بلائى نگرانيد براى خدا) عمل كنيد، اگر به خواسته‌اى رسيديد شكر كنيد تا به خواسته ديگر رسيد كه خداوند اعلام فرموده:

مسلمانان را نيكى دهد و سپاسگزاران را نعمت افزايد، من چيزى چون بهشت نديدم، كه طالبش خواب باشد، و نه چيزى چون دوزخ كه گريزانش خفته باشد، و نه سوداگرى پرسودتر از آنكه براى آن روز تلاش مى‌كند كه اندوخته‌ها در آن ذخيره شود و باطنها آشكار گردد. آن را كه حق سود نبخشد باطل زيان رساند، آن را كه هدايت به راه راست نبرد گمراهى بخسران كشاند، آن را كه يقين سودمند نيفتد، شك بضرر افكند. شما را فرمان كوچ داده‌اند و به توشه رهنمائى كرده‌اند.