تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٢١ - موعظههاى حضرت عيسى(ع)، در انجيل و غيره
(١) واى بر شما دنياپرستان، گندم را (از خاك و خاشاك) پاك كنيد و نرم بسائيد تا طعمش را بيابيد و گوارا شود، ايمان را هم (از شرك) خالص سازيد تا شيرينيش را بچشيد، و از ثمراتش بهره گيريد.
(٢) حق گويم: اگر شبى تار چراغى بدست آريد كه با روغن «قطران»[١] مىسوزد در پرتوش مىنشينيد و بوى زننده «قطران» را تحمل مىكنيد، همانسان بايد حكمت را از هر كه دارد بگيريد، و بىرغبتى وى در آن سد راهتان نشود.
(٣) واى بر شما دنياپرستان، نه چون حكيمان فكر مىكنيد، نه چون خردمندان مىفهميد، نه چون دانشمندان علم داريد، نه بندگان پرهيزگار را مانيد، نه آزادمردان بزرگوار را، بسى نمانده كه دنيا شما را از بيخ بركند، و زير و رو كند، سپس به رو در افكند، آنگاه گناهان از جلو موى پيشانيتان را بگيرد، و (آن) علم (كه به كارش نبستيد) از پشت سر، شما را براند، تا برهنه و تنها تحويل پادشاه جزابخش دهد، تا كيفر بدكرداريهايتان را بدهد.
(٤) واى بر شما دنياپرستان، مگر با علم و دانش بر همه خلايق مسلط نشدهايد پس چرا به دورش افكنده، و بدان عمل نمىكنيد؟ به دنيا رو كردهايد، به دنيا قضاوت مىكنيد، براى آن اسباب چينى مىنمائيد (بر آخرت) ترجيحش مىدهيد، آبادش مىسازيد، تا كى شما وقف دنيا هستيد، و خدا را در وجودتان سهمى نيست؟ (٥) حق گويم: جز با ترك دنيا به شرف آخرت نرسيد، براى توبه منتظر فردا نباشيد كه تا فردا شبانهروزى در ميان است، و تقديرات خدا در اين فاصله جارى است (و نمىدانيد كه فردا چه بازى، كند روزگار).
(٦) حق گويم: گناهان كوچك و ناچيز از دامهاى شيطان است، آنها را در نظرتان خرد و بىمقدار جلوه دهد تا گرد آيد، و زياد شود و اطرافتان را بگيرد.
(٧) حق گويم: تعريف و ستايش دروغين، و خودستائى در دين سر منشأ بديها شناخته شده است، و دوستى دنيا منشأ هر خطاست.
(٨) حق گويم: هيچ چيز براى رسيدن به شرف آخرت، و كمك بر حوادث دنيا چون نماز دائم نيست، و هيچ چيز براى تقرب به درگاه پروردگار از آن بهتر نيست، پيوسته و فراوانش بجاى آريد، نماز از هر عمل شايستهاى كه بنده را به مقام قرب خدا رساند، مقربتر، و در پيشگاه او محبوبتر است.
(٩) حق گويم: همه اعمال آن ستمديده كه با گفتار يا كردار يا كينهتوزى انتقام نگيرد در ملكوت آسمان بزرگ است. كداميك از شما نروى به نام ظلمت، يا ظلمتى به نام نور ديده؟
[١] شيره درخت ابهل و شيره ارز و مانند آن، و مايعى كه غالبا از جوشاندن درخت صنوبر بدست آيد.