تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٠٧ - رازگوئى خداوند«جل ثناؤه» با عيسى بن مريم(ع)

و بدان كه ريشه هر خطا و گناه محبت دنياست، تو آن را دوست ندار، كه من دوست ندارم.

(١) عيسى! دل را براى من پاكيزه كن، در خلوتها زياد مرا ياد كن، و بدان كه خشنودى من در اين است كه به درگاهم تملق گوئى، در اين كار زنده باش و مرده نباش.

(٢) عيسى! براى من شريك نياور، از من بيمناك باش، به تندرستى مغرور مشو، خود را به مهلكه نيفكن، (طبق نقل وافى «تعبط» به عين مهمله، ترجمه شد) كه دنيا سايه زودگذرى را ماند، و آينده‌اش نيز چون گذشته است، پس تا توانى در كارهاى شايسته بكوش، با حق باش گرچه تكه پاره شوى، و به آتشت كشند، پس از شناسائى مرا انكار نكن، با جاهلان مباش كه هر چيز به همجنس خود پيوندد.

(٣) عيسى! براى من سرشك از ديدگان بيفشان، و از صميم دل نرم و افتاده باش.

(٤) عيسى! در سختى مرا به فريادرسى خوان، كه من فريادرس غمگينان، دادرس بيچارگان و ارحم الراحمينم.