(١) موسى! تو بنده منى، و من خداى تو. ناچيز مستمند را زبون مشمار، بر توانگران حسرت مخور، چون مرا ياد كنى افتاده باش، در وقت تلاوت ذكر به رحمتم اميدوار باش، لذت تورات را با آواى خاشع حزين به من بشنوان، هنگام ياد من آرام باش، مرا بپرست، و شريكى برايم نياور، منم آقاى بزرگوار، ترا از نطفه، از آبى بى‌مقدار آفريدم، از گلى كه از زمينى پست و درهم آميخته بيرون كشيدم، ساختم، و (اين گل) بصورت بشرى در آمد، منم كه آن را مخلوقى ساختم، پايدار و بزرگوار است ذات من، منزه است صنع من، همانندم چيزى نيست، و منم زنده پاينده بى‌زوال.

(٢) موسى! چون به درگاه من دست بردارى، ترسان، بيمناك، و هراسان باش، چون به مناجات پردازى، از روى ترس و با دلى لرزان مناجات كن، دوران زندگى را با تورات من حيات بخش، خصال نيكم را به جاهلان بياموز، نعمتهاى باطن و ظاهرم را گوشزد كن، بگو به گمراهيهائى كه در آن غوطه‌ورند ادامه ندهند، كه مؤاخذه من سخت است.

(٣) موسى! اگر پيوندت با من بريد، با ديگرى نپيوندد، پس مرا بپرست، برابرم همچون بنده ناچيز سر پا بايست، نفس خود را نكوهش كن كه از همه به ملامت سزاوارتر است، به كتاب من بر بنى اسرائيل بزرگى نكن، قلب ترا اين پند روشنگر بس است، كه كلام پروردگار جهانيان «جل ذكره» است.

(٤) موسى! هر وقت مرا بخوانى بيابى، و بزودى آنچه از تو سرزده بيامرزم، آسمان، بيمناك تسبيح من گويد، فرشتگان از ترس من هراسانند، زمين از روى طمع مرا تسبيح كند، مخلوق همه خوار، و زار در تسبيحند، پس بر تو باد به نماز كه در پيشگاه من مقامى بلند، و پيمانى استوار دارد، و آنچه (از عبادات) جزء (و متمم) نماز است به آن ملحق كنم، زكات مايه تقرب آن است كه از مال و غذاى پاك باشد، چه من جز (هديه) پاكى كه خالص براى من باشد نپذيرم، صله رحم را نيز با آن قرين سازم، منم رحمان و رحيم، «رحم» (خويشاوندى) را از فضل و رحمت خود آفريده‌ام، تا بندگان بدان با يك ديگر مهر ورزند، و در آخرت به درگاه من قدرتى دارد (كه درخواست مى‌كند: خدا يا با آن كه با من پيوند كرده بپيوند، و از آنكه از من بريده ببر) من از آن كس كه پيوند خويشى را بريده مى‌برم و با آن كه پيوند كرده مى‌پيوندم، و با هر كه دستورم را ضايع كند چنين خواهم كرد.

(٥) موسى! سائل را گرامى دار، با زبان خوش، يا عطاى اندك بازش گردان، كه گاه كسى بصورت سائل پيش تو آيد كه نه انس است و نه جن، فرشته خداست، براى آزمايش تو آمده، كه با نعمتهائى كه به تو داده‌ام چه مى‌كنى؟ و مالى را كه به تو بخشيده‌ام‌