تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٧٩ - نامه آن حضرت به اسحاق بن اسماعيل نيشابورى
و به خدا، اين زبونى بزرگى است. (١) خداوند كه به منت و رحمتش وظايفى را بر شما واجب كرده، نه از روى احتياج به شما، بلكه از سر مهربانى و رحمت بوده، جز او خدائى نيست، تا ناپاك و پاك را از هم جدا كند، اسرار سينهها را بيازمايد، آنچه در دل داريد پاك و خالص گرداند، تا به رحمتش سبقت گيريد، و درجات و منازلتان در بهشت (بر حسب اعمال) تفاوت يابد، حج، عمره، نماز، زكات، روزه، و ولايت را واجب كرده و درى براى گشودن واجبات به رويتان باز كرده، كليدى براى يافتن راهش به دستشان سپرده (كه همان ولايت است) اگر محمد و فرزندان جانشينش نبودند، چون چارپايان سرگردان بوديد و هيچ واجبى را نمىشناختيد، مگر مىشود به شهرى جز از دروازه راه يافت، و آنگاه كه با نصب «اولياء» بر شما منت نهاد اين آيه را فرستاد: «امروز دينتان را كامل ساختم، و نعمتم را بر شما تمام كردم و دين اسلام را برايتان پسنديدم.» (مائده: ٣).
و براى اوليايش حقوقى به عهده شما نهاده و دستور داده آنها را بپردازيد، تا هر چه داريد، از زن، مال، خوراك، نوشابه، همه حلال شود. به پيغمبرش دستور داده: «بگو از شما مزدى نخواهم، بجز دوستى خويشانم.» (شورى: ٢٣). و بدانيد كه هر كه (از پرداخت اين حقها) بخل ورزد، از خود بخل كرده، خدا بىنياز است و شما نيازمند و جز او خدائى نيست، بحث در باره حقوق شما و حقوقى كه به گردن شماست بطول انجاميد.
(٢) اگر نه اين بود كه خدا مىخواهد نعمتش را بر شما تمام كند، نه دست خطى از من مىديديد، نه حرفى مىشنيديد، پس از آنكه امام سابق در گذشته و شما در غفلت از امر آخرتتان بسر مىبريد، و پس از آنكه «ابراهيم بن عبده» را براى شما نصب كردم، و نامهاى بوسيله محمد بن موسى نيشابورى، برايتان فرستادم، و در هر حال خدا ياور است، مبادا در باره خدا (و امر دين) تقصير و كوتاهى كنيد و از زيانكاران شويد، نابود و از رحمت خدا دور باد آن كه از طاعت خدا روى گرداند و پند دوستان را نپذيرد، خدا به شما دستور داده: از او، و پيغمبرش، و «اولو الامر» اطاعت كنيد، خدا بر ناتوانى و غفلت شما رحمت آرد، و بر كارتان صبر و شكيبتان دهد، اين انسان چقدر به پروردگار كريمش غره است؟ اگر سنگهاى سخت محكم برخى از آنچه را كه در اين نامه است فهم كند از فرط پريشانى و وحشت و ترس از خدا و بازگشت به طاعت او، از هم بپاشد، هر چه خواهيد بكنيد. «عن قريب خدا و پيامبرش و مؤمنان اعمالتان را مىنگرند سپس به داناى غيب و شهود بازمىگرديد و به كارهائى كه مىكردهايد آگاهتان مىكند.» (توبه: ١٠٥). و الحمد للَّه رب العالمين و صلى اللَّه على محمد و آله اجمعين.