خداوند متعال پس از پيامبرش ويژگانى را به خود مخصوص ساخت، آنان را به مقام والاى رسول بالا برد و به مرتبه او رساند، و دليل راهنماى به خود قرار داد. امامانى معصوم، پر فضيلت و كامل، حجت بر خلقشان ساخت و دعوتگر به خويش و شفيعان به اذن او. در گفتار بر او سبقت نگيرند، فرمانش را بكار بندند، حكمش را اجرا كنند، سنتش را بنيان گذارند، حدودش را جارى كنند، واجباتش را انجام دهند، تا هر كه هلاك‌شدنى است فهميده هلاك شود و هر كه زنده‌شدنى است دانسته زنده گردد، درودهاى خدا و فرشتگان ابرار بر محمد و نيكان آلش!.

و بعد: من چون در علومى كه از پيغمبر و وصيش (على بن ابى طالب ٧-) و فرزندانشان صلوات اللَّه عليهم و رحمته و بركاته، به دستم رسيده، دقت كردم، و پيوسته در آنها تأمل و تدبر نمودم، دريافتم كه اين روايات نسبت به احاديثى كه از آنها صادر شده اندك و نسبت به آن- چه صادر نشده و علومى كه بيان نفرموده‌اند، ناچيز است و در عين حال همين مقدار مشتمل بر امور دين و دنيا و جامع صلاح دنيا و آخرت است، و حق جز نزد آنها يافت نشود، و حقيقت جز از طريق آنها بدست نيايد، و راستى را جاى ديگر نتوان جست و ديدم كتب حديث علماى شيعه روايات زيادى در باره حلال و حرام واجبات و مستحبات پرداخته‌اند چندان كه ثوابش را خدا ثبت كرده، و آيندگان را از رنج تأليف بى‌نياز ساخته و بار تصنيف را از دوش آنها برداشته‌اند، اما در علومى كه از بزرگان اهل بيت : وارد شده به رواياتى برخوردم مشتمل بر: حكمتهاى رسا، پندهاى شفابخش، تشويق به سراى جاويد، دل كندن از دنياى ناپايدار، نويد، تهديد، ترغيب بر اخلاق و كردار نيك، نهى از خوبيها و كارهاى بد، دعوت به پرهيزكارى و تحريص به پارسائى كه قسمتى از اين مضامين در سفارشها، خطبه‌ها، نامه‌ها و عهدهاى مفصل بيان شده و قسمتى ضمن جمله‌هاى كوتاه كه با اختصار لفظ مفاهيم ويژه و فوائد بسيار دارد، و در كتابهاى دانشمندان شيعه نوشته‌اى بى‌نيازكننده و كتابى قابل اعتماد كه نيازم را برطرف سازد و خواسته‌ام را تأمين كند، در اين زمينه‌ها نيافتم، بناچار رواياتى كه مشتمل بر اين مضامين بود گرد آوردم، و حديثهائى نادر و بديع، مفاهيمى عالى و زيبا كه هم- جنس و هم شكل، و همانند و همسان آنها بود ضميمه كردم.