تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٩ - سخنان كوتاه پيغمبر

هر كه در اين بزم مقربتر است. مؤمن را بقدر ايمانش بلا مى‌دهند، هر كس ايمانش كامل و عملش نيكو است گرفتاريش سخت و دشوار است و هر كه ايمانى ضعيف و عملى اندك دارد گرفتاريش كمتر است.

(١) اگر دنيا نزد خدا ارزش بال مگسى داشت، به هيچ كافر و منافق چيزى از متاع آن نمى‌داد.

(٢) دنيا دست بدست مى‌گردد، آنچه به نفع است ضعف انسان مانع وصولش نمى‌شود و آنچه به زيان است قدرت بشر جلوگيرش نخواهد بود، هر كه از آنچه از دست رفته اميد برگيرد بدنش آسوده شود و هر كه به قسمت الهى تن دهد ديده‌اش روشن شود.

(٣) به خدا هيچ عملى مايه نزديكى به آتش نيست، جز اينكه به شما معرفى كردم و شما را از آن منع نمودم، به خدا هيچ كارى موجب نزديكى به بهشت نيست جز اينكه به شما اعلام كردم و به آن امرتان كردم، روح الامين (جبرئيل) به قلب من الهام كرده كه هيچ بنده تا روزى خود را كامل نخورد نميرد، پس در تحصيل روزى نيك رفتار باشيد (به كارهاى ناشايسته دست نزنيد) مبادا تأخير رزق سبب شود قسمت خدائى را از حرام بجوئيد كه روزى حلال جز از راه حلال بدست نيايد.

(٤) دو آهنگ را خداوند دشمن دارد: شيون به هنگام مصيبت و نى زدن به هنگام نعمت.

(٥) نشان رضايت خدا از بندگان يكى ارزانى نرخهاست و ديگرى عدالت سلطان. اما علامت غضب خدا بر آنها يكى بيدادگرى پادشاه است و ديگرى گرانى نرخها.

(٦) چهار خصلت در هر كه باشد در نور بزرگ خداوند است:

الف- سپرش در برابر گناه، شهادت به يگانگى خدا و رسالت من باشد (در وقت معصيت ايمان محكم سد راهش گردد).

ب- گفتارش در هنگام مصيبت انا للَّه و انا اليه راجعون.

ج- هنگام نعمت الحمد للَّه.

د- و هنگام گناه استغفر اللَّه و اتوب اليه باشد (يعنى نه مصيبت او را از پا در آورد- چه مى‌داند هر چه هست از آن خداست، مى‌دهد و مى‌گيرد- نه نعمت موجب طغيانش گردد چه خود. را مالك نداند، و نه گناه رابطه‌اش را با خدا قطع كند كه با توبه آلودگى را مى‌زدايد).

هر كه چهار خوى دارد از چهار نعمت محروم نگردد: هر كه حالت استغفار دارد، از