تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٥ - سخنان كوتاه پيغمبر

و فاسق را احترام كنند، بايد منتظر بلا باشند.

(١) شتابان راه رفتن وقار مؤمن را مى‌برد.

(٢) گاه صاحب مال چندان بيگناهان را متهم مى‌كند كه جرم او از دزد بيشتر است.

(٣) خدا سخاوتمند بجا را دوست مى‌دارد.

(٤) زمانى كه فرمانروايانتان نيك سيرت و توانگرانتان بخشنده باشند و كارهايتان با مشورت انجام گيرد، روى زمين براى شما از زير زمين بهتر است و آنگاه كه فرمانروايان، بدسيرت و توانگران، بخيل باشند و رتق و فتق امور بدست زنان باشد شكم خاك برايتان از روى زمين بهتر است.

(٥) هر كه چون شب و روز برآيد و اين سه موهبت را داشته باشد نعمت دنيا در حقش تمام است: بدن سالم، ايمنى از شر دشمن، و آذوقه يك شبانه‌روز. و اگر موهبت چهارمين يعنى ايمان هم داشته باشد نعمت دنيا و آخرت بر او تمام است.

(٦) بر آن عزيزى كه بذلت افتاده و توانگرى كه درويش شده و عالمى كه در دست جهال است رحم آريد.

(٧) دو خصلت براى بسيارى از مردم مايه فتنه است: سلامت بدن و بيكارى (يا آسودگى خاطر).

(٨) طبع انسانى با محبت آن كه به وى احسان كند و بغض آن كه به او بد كند، سرشته شده.

(٩) ما پيمبران مأموريم با هر كس به اندازه عقلش سخن گوئيم.

(١٠) كسى كه بار خود بدوش مردم افكند (و سربار جامعه شود) ملعون است.

(١١) عبادت هفت جزء است و از همه بهتر تحصيل روزى حلال است.

(١٢) نه در عبادت بنده مجبور و بى‌اراده است، نه در معصيت. خداوند مغلوب و مقهور است، خدا بندگان را به خود وانگذاشته، بر هر چيز كه به آنها قدرت داده خود تواناست و هر چه را به آنها عطا كرده، خود مالك است. اگر طاعت پيشه كنند (آزادند و) مانع و رادعى ندارند و اگر دست به گناه زنند خداوند قدرت جلوگيرى دارد، ولى چنين نيست كه اگر كسى بتواند از كارى‌