تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٥١ - نامه آن حضرت در باره غنيمتها و حكم وجوب خمس
به انصار فرمود: شما اگر خواهيد خانه و اموالتان را از مهاجران بگيريد و اين مالها را بين آنها قسمت كنيم، و اگر خواهيد به همين حال بمانند و اموال را به همه تقسيم كنيم؟ گفتند: (راه سومى را انتخاب مىكنيم) هم در خانه و مال با ما شريك باشند، هم اين غنائم را به آنان اختصاص دهيد، و خداوند اين آيه را نازل فرمود: «آنچه را خدا از اموال آنها، يعنى يهود بنى قريظه (و بنى نضير) به رسم غنيمت به پيامبرش باز گرداند، شما اسب و شترى براى (گرفتن) آنها نتاختيد (حشر: ٦). چون اين دو گروه با مدينه فاصله چندان نداشتند، سپس فرمود: « (اين اموال) مال مهاجران فقير است كه از خانهها و اموالشان رانده شدهاند، فضل و رضاى خدا طلبند، و خدا و پيامبرش را يارى كنند، اينان (در دعواى ايمان) راستگويند» (حشر: ٨). و اين غنائم را خداوند به مهاجران قريش كه با پيغمبر ٦ به مدينه آمده بودند، و راست مىگفتند، اختصاص داد، و مهاجران ديگر عرب (از قبيلههاى ديگر) را هم استثنا كرد چون فرمود: «آنها كه از خانهها و مالهاشان رانده شدند» و اين قريش بود كه مسلمانان را از مال و ديار خود بيرون مىكرد، قبائل ديگر با مسلمين چنين رفتارى نداشتند، سپس مهاجرانى را كه از خمس برخوردار ساخت، از جهت ايمان راستين به خدا، به مبرا بودن از نفاق ستود، فرمود: اينان راستگويانند، نه دروغگويان، سپس انصار را تمجيد كرد، و رفتار آنها، محبتشان با مهاجران و مقدم داشتن آنها را بر خود يادآور شد كه در دل «نيازى» يعنى بخل و كراهتى از آنچه به مهاجران داده شد نمىيابند، و نيكو از آنها تمجيد كرد، فرمود: «آنها كه پيش از آنان (يعنى پيش از مهاجران) در اين سرزمين و در (خانه) ايمان منزل گزيدند، آنها را كه بسويشان هجرت كردهاند دوست دارند، و از آنچه به آنان داده شود در دل بخل و كراهتى احساس نكنند و آنان را بر خود مقدم دارند، هر چند تهيدست باشند، و آنها كه بخل خويش نگه دارند به حقيقت رستگارند.» (حشر: ٩). گروه ديگرى كه بعد ايمان آوردند، مسلمانان اموالشان را (قبلا بعنوان غنيمت) گرفته بودند، و از مسلمين دل پرى داشتند، چون اسلام آوردند از خدا خواستند گناه شركشان را بيامرزد و كينههائى را كه از مسلمانان در دل داشتند از قلوبشان بزدايد، و براى آنها استغفار كردند تا عقده دلهاشان گشوده شود و با يك ديگر برادر شوند، خداوند اين گروه بخصوص را نيز ستوده، فرمود: «آنها كه پس از ايشان (يعنى پس از مهاجر و انصار) آمدند، گويند: پروردگارا ما و برادرانمان را كه پيش از ما ايمان آوردهاند، بيامرز، و در دلهاى ما كينهاى از مؤمنان باقى نگذار، پروردگارا تو رئوف و مهربانى، (حشر: ١٠). «پيغمبر ٦ به عموم مهاجران