تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٠٣ - نامه آن حضرت به جمعى از شيعيان و اصحاب

مؤمنى خدا را ياد نكند جز اينكه خدايش به خير ياد كند.

(١) خداوند در قرآن به مؤمنان دستور داده، بر همه نمازها و بويژه نماز «ميانگين» (كه به تفسيرى نماز ظهر است) مراقبت كنيد، و به اطاعت خدا قيام نمائيد، مستمندان مسلمان را دوست بداريد، كه هر كه آنان را تحقير كند و به آنها بزرگى فروشد از دين خدا منحرف شده، و خدا زبونش سازد و بر او غضب كند، پدر ما پيغمبر ٦ فرمود:

پروردگارم به من دستور داده: مستمندان را دوست بدارم، بدانيد هر كه مسلمانى را تحقير كند خداوند گرفتار غضب و اهانتش نمايد چنان كه مردم به بدترين وجه دشمنش دارند، پس در باره برادران مسلمان، خدا را در نظر گيريد كه حق آنها بر شما محبت و دوستى است، زيرا خداوند پيغمبرش را به دوستى آنان مأمور كرده، و هر كه محبت آنها را كه خدا واجب كرده به دل نداشته باشد از فرمان خدا و رسول سر پيچيده، و هر كه از فرمان آنها سر پيچد و به اين حال بميرد، گمراه مرده.

(٢) از بزرگى و كبر بپرهيزيد كه عظمت رداى خداوند است و آن كه با او بر سر ردايش ستيزه كند خدايش در هم شكند، و در قيامت ذليل سازد.

مبادا به يك ديگر تجاوز كنيد، اين خوى صالحان نيست، هر كه ستم كند خدا ستمش را به او باز گرداند، و ستمديده را (عليه ستمگر) يارى كند، و آن كه خدايش ياور باشد غالب شود و از پيروزى الهى برخوردار گردد.

(٣) مبادا بر يك ديگر رشگ بريد كه حسد ريشه كفر است.

(٤) مبادا در ظلم به مسلمانى همدست شويد كه اگر نفرينش مستجاب شود، پدر ما پيغمبر ٦ فرمود نفرين مسلمان مظلوم مستجاب است.

(٥) مبادا نفس شما به چيزى كه خدا حرام كرده حريص شود، كه هر كس در اين جهان حرام او را هتك كند، خدا بين او و بهشت و نعمت و لذت و عزت جاودانه و بى‌پايانش حائل شود.