تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٧١ - سخنان كوتاه

(١) هر كه هواى عبادت دارد بايد دل را پاك كند، اگر نافله (و مستحب) به واجب زيان رساند تركش كنيد، يقين پناهگاه سلامت است، هر كه متذكر دورى راه باشد مهيا شود، عاقل به نصيحت خواه خيانت نكند. ميان شما و موعظه پرده عزت آويخته (تا كبر و بزرگى برنخيزد موعظه بر دل ننشيند) علم عذر دانش‌طلبان را برطرف ساخته (كه انسان تا جاهل است معذور است، و البته نه هر جاهلى) آنها كه مدتشان سرآمده درخواست مهلت كنند، و آنها كه فرصت دارند سهل‌انگارى نمايند.

(٢) بندگان خدا! از خدا پروا كنيد، و در طلب (سعادت و نجات) پيش از فرا رسيدن دوران پيرى بكوشيد، و قبل از نزول عذابها و رسيدن (مرگ) در هم كوبنده لذتها، بعمل بشتابيد كه نعمت دنيا نپايد و مصيبتهايش ايمنى ندارد، و بديهايش اجتناب‌ناپذير است، غرورى ناپايدار و تكيه‌گاهى خميده و بى‌اعتبار است. بندگان خدا! از اين عبرتها پند گيريد، از آثار (گذشتگان) عبرت گيريد، به (شكرانه اين همه) نعمت دست از گناه بكشيد، از موعظه‌ها بهره گيريد، خداوند پناه و ياورى كافى است، قرآن براى مقابله و پيكار كافى است (كه در قيامت به مخاصمه برخيزد)، بهشت براى پاداش و دوزخ براى كيفر و وبال بس است.

(٣) چون برادرى را ملاقات كنيد جاى نور پيشانيش (يعنى محل سجده) را ببوسيد.

(٤) روز عيد فطرى بود، امام ٧ در راه به جمعى كه مشغول بازى و خنده بودند برخورد، بالاى سرشان ايستاد و فرمود: خداوند ماه رمضان را ميدان مسابقه خلق قرار داده، كه با اطاعت و عبادت بر يك ديگر پيشى گيرند، و به هدف رضا و خشنودى او برسند، قومى سبقت جستند و سبق بردند، قومى ديگر عقب ماندند و نوميد شدند، و اى بسى شگفت از آنها كه در روزى كه نكوكاران پاداش گيرند و باطل‌گرايان زيان بينند به خنده و بازى پردازند؛ به خدا قسم، اگر پرده برافتد خواهيد ديد كه نيك رفتار به نيكى خويش مشغول است و بدكردار به رفتار بدش گرفتار، سپس (آنها را وانهاد و) رفت.