تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٧ - وصيت آن حضرت هنگام وفات به امام مجتبى

(١) خدا را! خدا را! در باره روزه ماه رمضان كه سپر آتش است.

(٢) خدا را! خدا را! در باره بينوايان و مستمندان، آنها را در زندگى خود شريك سازيد.

(٣) خدا را! خدا را! در باره جهاد با مال و جان و زبان كه دو كس به اين وظيفه قيام كنند يكى حاكم و پيشواى ره يافته، و ديگر فرد مطيعى كه از او پيروى كند.

(٤) خدا را! خدا را! در باره نسل پيامبرتان، مبادا در ميان شما ستم كشند و شما بتوانيد و دفاع نكنيد.

(٥) خدا را! خدا را! در باره اصحاب پيامبرتان، آنها كه بدعتى نگذارند و بدعتگذارى را پناه ندهند، كه پيغمبر ٦ در باره اصحابش سفارش كرد و بدعتگذار را لعنت كرد چه از اصحابش، چه از ديگران، و همچنين آنها را كه بدعتگذاران را پناه دهند.

(٦) خدا را! خدا را! در باره زنان و بردگان كه آخرين سخن پيغمبر شما اين بود: شما را در باره دو گروه ناتوان توصيه مى‌كنم: زنان و بردگان.

(٧) نماز، نماز، نماز، در باره خدا از ملامت هيچ كس نهراسيد، خدا هر كه را قصد سوئى در حق شما كند يا به تجاوز برخيزد سركوب فرمايد.

(٨) با مردم طبق دستور خدا با زبان خوش سخن گوئيد، امر بمعروف و نهى از منكر را ترك نكنيد كه بدترين افرادتان بر شما مسلط خواهند شد، و هر چه دعا كنيد (كه از شرشان نجات يابيد) مستجاب نشود.

(٩) پسرانم! بر شما باد به پيوند با يك ديگر، بذل و بخشش و پيشدستى (در احسان و محبت با هم) از جدائى، پشت به هم كردن و اختلاف بر حذر باشيد، در كارهاى خير و تقوا همكارى كنيد، در گناه و تجاوز همكارى نكنيد، از خدا بترسيد كه عقوبتش دشوار است، خدا شما خانواده را نگه دارد، (و احترام) پيغمبر را در باره شما حفظ فرمايد، (به احترام آن جناب شما را مشمول لطف خود نمايد). شما را به خدا مى‌سپارم، سلام من و رحمت و بركات خدا بر شما باد. آنگاه در حالى كه پيوسته لا اله الا اللَّه مى‌فرمود از اين جهان چشم فرو بست.