تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٨٩ - على(ع) دنيا را براى پرهيزگاران توصيف مىكند

از همه جا بيخبر ماند، وارثانش به تقسيم ميراث شتابند، و زر و بال گردنگيرش شود، گناهان اطرافش را بگيرد، اگر خيرى پيش فرستاده دسترنجش دل‌پذير، و اگر شرى فرستاده هلاكتش بد فرجام باشد. آن را كه مرگ پايان زندگى، و قبر زيارتگاه است اقامت (چند روزه) چه سود بخشد؟ و اين واعظ (براى آنكه پند پذيرد) كافى است.

(١) جابر! بس است، اينك همراه من بيا. جابر گويد: همراه آن جناب تا به گورستان رفتم، آنجا بانگ برآورد: اى خاك‌نشينان، اى دور افتادگان، اما خانه‌هايتان را منزل كردند، اما اموالتان را قسمت كردند، اما زنهايتان، به شوهر رفتند. اين خبرى است كه ما داريم، شما چه خبر داريد؟ آنگاه اندكى سكوت كرد و سر برداشته فرمود: قسم به آنكه آسمان را برافراشته و زمين را گسترده اگر اينان اجازه سخن داشتند مى‌گفتند: ما يافتيم كه بهترين توشه تقواست. سپس فرمود: جابر، اگر خواهى باز گرد.