تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٩ - سفارشهاى پيامبر

به خدا خشمگين است. هر كه از مصيبتى شكوه كند از خدا شكايت كرده و هر كس در برابر توانگرى براى ثروتش تواضع كند، دو سوم دينش از دست رفته است. و هر كه از اين امت وارد دوزخ شود، از آنهاست كه آيات خدا را به مسخره و بازيچه گرفته است.

(١) و نيز چهار چيز در كنار چهار چيز است: هر كه ملك يابد مستبد شود. هر كه مشورت نكند، پشيمان شود. هر عملى مكافاتى دارد، فقر: مرگ بزرگتر است، پرسيدند: فقر درهم و دينار؟ فرمود: نه، فقر دين.

(٢) يا على: هر چشمى در قيامت گريان است جز سه چشم: يكى آنكه در راه خدا شب بيدار باشد، ديگر آنكه به راه حرام باز نشود، سوم آنكه از ترس خدا بگريد.

(٣) يا على: خوشا بحال صورتى كه خدا ببيند براى گناهى مى‌گريد كه جز خدا كسى از آن خبردار نيست.

(٤) يا على: سه چيز موجب هلاك و سه چيز مايه نجات است: هوسى كه دنبالش را بگيرند، بخلى كه اطاعتش كنند، و خودپسندى. و اما آنچه كه باعث نجات است: عدالت در حال آرامش و غضب، ميانه‌روى در حال درويشى و توانگرى، و ترس از خدا در نهان و عيان چنان كه گوئى او را مى‌بينى، چه اگر تو او را نمى‌بينى او ترا مى‌بيند.

(٥) يا على: دروغ در سه جا نيكوست: ميدان جنگ، وعده به زن و اصلاح ميان مردم.

(٦) يا على: راستگوئى در سه جا زشت است: سخن‌چينى، نقل عمل ناپسند زن براى شوهر و تكذيب كسى كه از انجام عمل خيرى به دروغ خبر مى‌دهد.

(٧) يا على: چهار چيز به هدر مى‌رود: خوراك پس از سيرى، چراغ در مهتاب، بذر در شوره‌زار و احسان به نااهل.

(٨) يا على: كيفر كردار چهار كس از همه زودتر مى‌رسد: مردى كه پاداش نيكى ترا به بدى دهد،