براى تبريك حج بگوئيد: خداوند عبادتهايت را قبول فرمايد، سعى و كوششت را سپاس گزارد، آنچه خرج كرده‌اى عوض دهد، و اين سفر را آخرين حجت قرار ندهد. (١) از فرومايگان بترسيد كه از خداى عز و جل نمى‌ترسند. (٢) خداوند توجهى (به زمين) فرمود و ما را برگزيد. و براى ما شيعيانمان را انتخاب كرد، آنها ياور مايند، در شادى و غم ما شريكند، مال و جانشان را در راه ما نثار كنند، آنان از ما هستند و بازگشتشان به ماست. هيچ يك از شيعيان ما سر از فرمان ما نپيچد جز اين كه پيش از مرگ دچار بليه‌اى در مال يا فرزند يا جان شود تا از گناه پاك گردد و بيگناه خدا را ملاقات كند؛ و گاه هنوز مقدارى از گناهانش باقى است كه مرگ مى‌رسد از اين رو جان دادنش سخت مى‌شود، تا بكلى پاك گردد. شيعه ما اگر به مرگ خدائى هم بميرد (صديق) (راستى پيشه) و شهيد است، چه ولايت ما را تصديق كرده، دوستى و دشمنيش براى خدا در راه ما بوده و به خدا و رسول ايمان داشته. (٣) هر كه اسرار ما را فاش كند خدا سختى (و عذاب) آهن را به او بچشاند[١]. (٤) نوزاد را روز هفتم ختنه كنيد و از سرما و گرما نهراسيد كه موجب پاكى تن است. زمين از بول آدم ختنه نكرده به درگاه خدا ضجه مى‌كشد. (٥) مستى چهار گونه است: مستى جوانى، مستى ثروت، مستى خواب، مستى سلطنت. (٦) دوست دارم كه مؤمن هر پانزده روز، يك بار نوره بكشد. (٧) ماهى كم بخوريد كه بدن را آب كند و بلغم را بيفزايد و تنگ نفس آورد (يا خون را غليظ كند). (٨) شير شفاى هر دردى است بجز مرگ. (٩) انار را با پيه آن بخوريد، معده را دباغى مى‌كند، قلب را زنده مى‌سازد، و وسوسه شيطان را مى‌راند. (١٠) كاسنى بخوريد كه هر صبحگاه قطره‌اى آب بهشتى به برگ آن مى‌نشيند. (١١) آب باران را بنوشيد كه بدن را پاك و بيماريها را برطرف مى‌كند، خداى عز و جل فرموده: «از آسمان آبى فرو فرستاد تا پاكتان گرداند و پليدى شيطان را از شما بزدايد.» (انفال: ١١).

(١٢) سياه دانه درمان هر دردى است بجز مرگ. (١٣) گوشت گاو درد است و شير و روغنش درمان. (١٤) براى زن آبستن هيچ غذا و دوائى بهتر از خرماى تازه نيست (مطابق نقل خصال كه روشنتر بود ترجمه شد) خداوند به حضرت مريم وحى كرد: «درخت خرما را به جانب خود تكان ده تا خرماى تازه برايت فرو ريزد.» (مريم: ٢٥). كام نوزاد را با خرما برداريد، پيغمبر ٦ با حسن و حسين چنين كرد. (١٥) هنگام آميزش‌

[١] نكته بسيار جالبى است، كه سر نگه‌دارى و حفظ زبان در مقابل دشمن اساس موفقيت و حافظ موجوديت است و افشاگرى موجب دست يافتن دشمن بر اسرار و مانع هر گونه اقدامى است و علاوه، سبب گرفتارى خود افشاگر نيز هست.