تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٨٥ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

و اركان اللَّه، و صنع اللَّه، و جمع اللَّه، و برسول اللَّه، و بقدرته على ما يشاء من شر السامه و الهامه و من شر الجن و الانس، و من شر ما ذرأ في الارض و ما يخرج منها و من شر ما ينزل من- السماء و ما يعرج فيها و من شر كل دابه انت آخذ بناصيتها ان ربى على صراط مستقيم و هو على كل شي‌ء قدير و لا حول و لا قوة الا باللَّه؛ پيغمبر ٦ از اين دعا براى حفظ حسن و حسين استفاده مى‌كرد و به ما هم دستور داد بكار بريم. (١) مائيم خزانه‌داران دين خدا و چراغهاى دانش هر وقت چراغى از ما خاموش شود چراغ ديگر برافروزد. هر كه از ما پيروى كند گمراه نشود و هر كه منكر ما گردد راه نجات نيابد. و هر كه دشمن ما را ضد ما كمك كند رستگار نشود. و هر كه ما را وانهد (و به ما كمك نكند) كسى (در سختيها) به كمكش نشتابد. به طمع متاع دنياى ناپايدار دست از ما نكشيد كه هر كس دنيا را بر ما گزيند فردا حسرتش زياد باشد چنان كه خداوند فرموده: از بهترين چيزها كه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده پيروى كنيد پيش از آنكه ... كسى گويد: «اى دريغ از آن تقصيرها كه در باره خدا كردم و از مسخره‌كنان بودم» (زمر: ٥٦).

(٢) بوى زننده گوشت را از كودكان بشوئيد كه شيطان آن را مى‌بويد و كودك در خواب مى‌ترسد، و فرشتگان نويسنده عمل هم اذيت مى‌شوند. (٣) نخستين نگاه به زنان (نامحرم كه چشم بيفتد) آزاد است ولى از فتنه بپرهيزيد و دوباره نگاه نكنيد. (٤) معتاد به شراب، خدا را (به هنگام مرگ) چون بت پرستان ديدار كند «حجر بن عدى» پرسيد: يا امير المؤمنين معتاد كيست؟ فرمود: آن كه هر وقت پيدا كرد بخورد. هر كه نوشابه مست‌كننده نوشد نمازش تا چهل شب به درگاه خدا قبول نشود. (٥) هر كه بمنظور هتك حيثيت، سخنى به مسلمانى گويد خدا او را در چرك بدن دوزخيان حبس كند تا از عهده جواب برآيد. (٦) دو مرد يا دو زن نبايد زير يك لحاف بخوابند؛ اگر خوابيدند بايد (از طرف حاكم شرع) تأديب شوند. (٧) كدو بخوريد كه قواى دماغى را بيفزايد و پيغمبر ٦ آن را دوست مى‌داشت. قبل و بعد غذا ترنج بخوريد، آل محمد ٦ چنين كنند. گلابى قلب را روشن كند و به اذن خدا دردهاى قلب را تسكين بخشد. (٨) چون كسى به نماز ايستد شيطان كه مى‌بيند رحمت خدا او را فرا گرفته، از روى حسد در او بنگرد. (٩) بدترين كارها بدعتهاى تازه است. بهترين كارها آنهاست كه موجب خشنودى خداوند است. (١٠) هر كه دنيا را بپرستد و آن را بر آخرت ترجيح دهد عاقبتش وخيم است. (١١) اگر نمازگزار از رحمتى كه سراپاى او را فرا گرفته خبر داشته باشد دل از نماز نكند، و