تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٣٩ - سفارش آن جناب به فرزندش امام حسين(ع)

مرگ كند از دنيا به اندك راضى شود، هر كه گفتارش را جزء اعمالش بداند از سخنان بيهوده لب فرو بندد.

(١) پسر جان! عجيب است كه كسى از كيفر بترسد و از گناه دست برندارد، و يا به پاداش اميدوار باشد و توبه و عمل صالح نكند.

(٢) پسر جان! فكر روشنى آرد، غفلت ظلمت است، ستيزگى گمراهى است، سعادتمند كسى است كه از (سرگذشت) ديگران پند گيرد، ادب بهترين ميراث است، خوش خلقى بهترين همدم است با قطع رحم بركت و فزونى نيست، با فسق و فجور بى‌نيازى نيست.

(٣) پسر جان! سلامت ده جزء است، نه جزئش در سكوت از غير ذكر خداست، و يك جزئش در مجالست نكردن با ابلهان.

(٤) پسر جان! هر كه در انجمنها معصيت خدا را شعار خود كند خداوند ذليلش فرمايد، هر كه دانش طلبد عالم شود.

(٥) پسر جان! سر علم رفق و مداراست، و آفتش درشتى و خشونت، صبر بر مصائب از گنجهاى ايمان است، عفت طبع و پارسائى زينت فقر است، ديدار زياد ملال انگيز است، اطمينان پيش از امتحان خلاف احتياط است، خودپسندى نشان كم عقلى است.

(٦) پسر جان! چه بسا كه يك نگاه حسرتى بار آرد، و يك كلمه نعمتى را بربايد.

(٧) پسر جان! شرفى از اسلام بالاتر نيست، كرمى از تقوا ارجمندتر نيست، دژى از پرهيزگارى محكمتر نيست، واسطه و شفيعى از توبه اثربخشتر نيست، جامه‌اى از سلامت زيباتر نيست مالى از رضايت به قوت فقرزداتر نيست، آن كه به كفاف زندگى بسازد زود به راحت رسد و در فراخناى آسايش جاى گزيند.

(٨) پسر جان! حرص كليد رنج است، و مركب مشقت و باعث فرو رفتن در گناه، آزمندى و شكمبارگى همه عيبها را دارد، براى تأديب خود آنچه از ديگران خوش ندارى كافى است (ادب از بى‌ادبان بياموز)، هر حقى تو به گردن برادرت دارى او هم به گردن تو دارد، هر كه عاقبت انديشى نكرده، پا به كارها نهد، در معرض حوادث قرار گيرد، تدبير پيش از عمل امن از پشيمانى است، هر كس (در مسائل زندگى) به آراى مختلف نيك بنگرد مراكز