تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٣٧ - سفارش آن جناب به فرزندش امام حسين(ع)

(١)

سفارش آن جناب به فرزندش امام حسين ٧

(٢) پسر جان! ترا سفارش مى‌كنم به پرواى از خدا در توانگرى و درويشى، حق گوئى در آرامش و غضب، ميانه‌روى در رفاه و تنگدستى، عدالت با دوست و دشمن، عمل در نشاط و كسالت، و خشنودى از خدا در سختى و گشايش.

(٣) پسر جان! شرى كه به دنبالش بهشت باشد شر نيست، خيرى كه بدنبالش دوزخ باشد، خير نيست، هر نعمتى غير از بهشت كوچك است و هر بلايى غير از آتش سلامت است.

(٤) پسر جان! هر كه عيب خويش بيند به عيب ديگران نپردازد، هر كه جامه تقوا ندارد، با هيچ لباس (معايب) خود را نپوشاند، (٥) هر كه به قسمت خدائى تن دهد بر آنچه از دستش رود غمگين نشود، (٦) هر كه تيغ ستم كشد به همان شمشير كشته شود، هر كه براى برادرش چاهى كند در آن افتد، هر كه پرده ديگران بدرد عيب خاندانش نمايان گردد، هر كه خطاى خود فراموش كند خطاى ديگران بزرگ شمارد، (٧) هر كه (بدون اسباب و وسائل) تن به سختيها دهد تباه شود، هر كه در گردابها غوطه خورد غرق شود، هر كه رأى خود پسندد به گمراهى افتد، هر كه به عقل خود اكتفا كند (و مشورت ننمايد) بلغزد، هر كه به مردم بزرگى فروشد خوار گردد، (٨) هر كه با علما آميزد احترام يابد، هر كه با اوباش بياميزد زبون گردد، هر كه با مردم بيخردى كند دشنام شنود، (٩) هر كه جاهاى بد رود متهم شود، (١٠) هر كه شوخى كند اهانتش كنند، (١١) هر كه چيزى را زياد دارد يا زياد بكار برد به آن معروف شود، (١٢) هر كه حرفش زياد است اشتباهش بسيار است، و هر كه اشتباهش زياد است شرمش كم است، هر كه شرمش اندك است پرهيزگاريش اندك است، هر كه پرهيزگاريش كم باشد دلش بميرد، و هر كه دلش بميرد به دوزخ رود.

(١٣) پسر جان! كسى كه عيبهاى مردم را ببيند و خود به آنها تن دهد آشكارا ابله است، (١٤) هر كه انديشد عبرت گيرد، و هر كه عبرت گيرد عزلت گزيند، و هر كه گوشه گيرد سلامت ماند، هر كه از خواهشها بگذرد آزاد است، هر كه حسد را وانهد محبت مردم را جلب كند.

(١٥) پسر جان! عزت مؤمن به بى‌نيازى از مردم است، قناعت مالى تمام نشدنى است، هر كه بسيار ياد