آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٤٤ - باب ششم در تلاوت قرآن

روايت چهارم: ليث بن سليم بدون واسطه از پيامبر روايت كرده است كه آن حضرت فرمود:

خانه‌هاى خويش را با تلاوت قرآن نورانى كنيد و خانه‌هاى خود را جايگاه مردگان نسازيد چنان كه يهود و نصارى چنان كردند كه در معابد و كنيسه‌هايشان نماز گزاردند و خانه‌هاى خود را خالى گذاشتند، زيرا خانه‌اى كه در آن زياد تلاوت قرآن شود خيرش زياد مى‌شود و اهل آن از تلاوت قرآن بهرمند مى‌شوند و آن خانه اهل آسمان را روشنى مى‌دهد چنان كه ستارگان آسمان به اهل دنيا نور مى‌دهند.

روايت پنجم: از امام صادق ٧ آمده كه فرمود: خانه‌اى كه در آن مسلمانى باشد كه قرآن مى‌خواند اهل آسمان آن خانه را مى‌بينند، چنان كه اهل زمين ستاره درخشان آسمان را مى‌بينند.

روايت ششم: امام رضا ٧ از پيامبر نقل مى‌فرمايد كه آن حضرت فرمود: براى خانه‌هايتان بهره‌اى از قرآن قرار دهيد، زيرا وقتى در خانه‌اى قرآن خوانده شود بر اهل آن خانه سبك گرفته مى‌شود و خيراتش زياد مى‌گردد و اهل آن در زياده هستند و اگر در آن خانه قرآن خوانده نشود خانه بر اهلش تنگ مى‌شود و خيراتش كم مى‌شود و ساكنين آن در نقصان خواهند بود.

روايت هفتم: امام صادق ٧ فرمود: شايسته است كه مؤمن نميرد تا آنكه قرآن بياموزد و يا آنكه در راه فراگيرى آن باشد.

روايت هشتم: حسن بن ابى الحسين ديلمى از كتابش نقل كرد كه آن حضرت فرمود: قرائت قرآن بهتر از ذكر است و ذكر بهتر از صدقه است و صدقه بهتر از روزه است و روزه سپر آتش است و فرمود: قارى قرآن به عوض هر حرفى در نمازش در صورتى كه در حال ايستاده بخواند صد حسنه دارد و در صورتى كه نشسته نماز گزارد و در آن قرآن بخواند پنجاه حسنه بابت هر حرفى مى‌برد و در غير نماز اگر با طهارت باشد بابت هر حرفى بيست و پنج حسنه مى‌برد و اگر بدون طهارت باشد ده حسنه مى‌برد منظور من از حرف اين نيست كه بگويم «الم» يك حرف است بلكه براى قارى قرآن براى هر حرف يعنى بابت «الف» ده حسنه و بابت حرف «لام» ده حسنه و