آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ١٧٥ - فصل ٢ در مباهله(٥٧)

و گناهانى كه بلاها را فرود مى‌آورد: كمك نكردن به غمديده و يارى نكردن ستمديده و ترك امر به معروف و نهى از منكر.

و گناهانى كه به دشمنان دولت و قدرت مى‌دهد: ظلم علنى كردن، و اعلان فجور، و حرام را حلال كردن، و خوبان را اطاعت نكردن و منقاد اشرار شدن.

و گناهانى كه شخص را به سرعت از بين مى‌برد: قطع رحم، قسم دروغ و دروغگويى و زنا و سد راههاى مسلمين و ادعاى امامت به ناحق مى‌باشد.

و گناهانى كه اميد را قطع مى‌كند: مايوس شدن از رحمت الهى و نااميد از رحمت حق تعالى گشتن و اطمينان به غير خدا كردن و تكذيب وعده‌هاى الهى نمودن است.

و گناهانى كه هوا را تيره و كدر مى‌كند. سحر و كهانت و اعتقاد به نجوم و تكذيب قدر و عقوق والدين مى‌باشد.

و گناهانى كه پرده‌ها را پاره مى‌كند: قرض بدون نيت ادا و اسراف در خرج و بخل بر خانواده و فاميل و بد اخلاقى و كم صبرى و تنگدلى و كسالت و سبك شمردن دين داران است.

و گناهانى كه دعا را رد مى‌كند: سوء نيت و خبث سريره و نفاق با دوستان و عدم ايمان به اجابت و تاخير نمازهاى واجب تا آنكه وقتشان فوت شود.

و گناهانى كه از نزول باران جلوگيرى مى‌كند: حكم به ناحق قاضيان و شهادت دروغ و كتمان شهادت و منع زكات و منع از قرض اثاث البيت و سنگدلى بر اهل فقر و حاجت و ستم بر يتيم و بيوه زنان نمودن وسايل را رد كردن و رد كردن سايل در شب كه از همه اين گناهان به لطف و كرم خداى تعالى پناه مى‌برويم.

فصل [٢] در مباهله (٥٧)

اگر ممكن است در زمان مباهله مراعات روايات كند و آن روايت از ابو حمزه ثمالى از امام ابى جعفر باقر (ع) است فرمود: ساعتى كه در آن بايد مباهله كنى بين طلوع فجر تا طلوع آفتاب باشد.

اما كيفيت مباهله در روايت محمد بن ابى عمير از محمد بن حكم از ابى مسروق از امام صادق (ع) آمده است گفت: عرضه داشتم ما با اهل سنت بحث مى‌كنيم و به گفتار خداى تعالى بر آنها احتجاج مى‌كنيم كه فرمود: أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌[١] خداى را

[١] - ٤/ نساء، ٥٩.