يعنى كسى كه وسعت دهنده كرم است. عرب به كسى «رجل ماجد» مى‌گويند كه بخشنده باشد و در عطا وسعت دهد و گفتند معنايش كريم عزيز مى‌باشد و از همين باب سخن حق سبحان است كه فرمود «قرآن مجيد»[١] يعنى كريم و عزيز است و مجد در لغت به معناى رسيدن به شرافت است و گاهى المجيد به معناى ممجد است يعنى خلق خدا او را تمجيد و تعظيم مى‌كنند و بزرگش مى‌شمارند.

٦٧- الولىّ:

معناى آن ياور مؤمنين كه متولى ثواب و اكرام ايشان است. خداى تعالى فرمود: اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ[٢] خداى تعالى ولى مؤمنين است و ايشان را از تاريكى‌ها خارج ساخته به نور مى‌آورد و گاهى «ولى» نيز به معناى اولويت و برترى است چنان كه پيامبر ٦ فرمود: «الست اولى منكم بانفسكم قالوا: بلى يا رسول الله! قال من كنت مولاه فعلى مولاه». آيا من از شما به نفوستان اولويت ندارم عرض كردند بله اى رسول خدا، فرمود: هر كس من مولاى او هستم على هم مولاى او هست. و نيز به معناى ولى آمده است يعنى كسى كه متولى كارى گرديد و براى آن بپا خواست. و ولى طفل كسى است كه اصلاح كارهاى طفل را بعهده دارد و كارهايش را انجام مى‌دهد «اللَّه ولىّ المؤمنين» يعنى خداى ولى مؤمنين است چون يقينا خدا متولى اصلاح شئون مؤمنين است و مهمات دنيا و دين ايشان را بر عهده دارد.

٦٨- المنان:

معنايش بخشنده و نعمت دهنده است و از همين باب سخن حق سبحان است‌ فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌[٣]: بى‌حساب ببخش يا نگه دار.

٦٩- المحيط:

كسى كه بر اشياء غلبه داشته و بر آن متمكن باشد و علم و قدرت او اشيا را در برگرفته باشد پس او محيط است يعنى استيلاى علمى بر همه اشيا دارد و لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ‌[٤] هيچ مثقال ذره‌اى در آسمانها و زمين و نه كمتر از مثال ذره و نه بيشتر از آن از او پنهان نيست جز

[١] - ٨١/ بروج، ٢١.

[٢] - ٢/ بقره، ٢٥٧.

[٣] - ٣٨/ ص، ٣٩.

[٤] - ٣٤/ سباء، ٣.