از امام صادق آمده است كه وقتى مرد دعا كرد بعد از دعايش بگويد: «ما شاء الله لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم.» خداى تعالى مى‌فرمايد: بنده من به من منقطع شد و پناه آورد و تسليم امر من گرديد حاجتش را روا كنيد! و در خبر ديگر از على امير المؤمنين ٧ آمده كه فرمود: هر كس دوست دارد كه دعايش به اجابت برسد بعد از اتمام دعا بگويد: «ما شاء الله استكانة للَّه ما شاء اللَّه تضرّعا الى اللَّه ما شاء اللَّه توجّها الى اللَّه ما شاء اللَّه لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم.»

ادب پنجم: بعد از دعا حالاتش را بهتر از قبل از دعا كند

، زيرا گناهانى كه بعد از دعا كند ممكن است از اجرا و امضاى آن جلوگيرى كند، آيا در دعاى ائمه : اين جمله را نشنيدى كه فرمودن: «و اعوذ بك من الذنوب الّتى ترد الدّعاء و اعوذ بك من الذنوب التى تحبس القسم» پناه به تو مى‌برم از گناهانى كه كه دعا را بر مى‌گرداند و پناه به تو مى‌برم از گناهانى كه روزى را حبس مى‌كنند (٥٥). ابن مسعود از پيامبر ص نقل كرد فرمود: از گناهان بپرهيزيد زيرا خيرات را از بين مى‌برد زيرا بنده گاهى گناه مى‌كند و دانشى را كه آموخت از يادش مى‌رود، و بنده گناهى مى‌كند و در قيام در شب باز مى‌ماند، و بنده گناهى مى‌كند و از روزيش محروم مى‌شود و حال آنكه روزى براى او گوارا بود. سپس اين آيه را تلاوت كرد إِنَّا بَلَوْناهُمْ كَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ[١] ما ايشان را مبتلا كرديم چنان كه شركا در باغ را مبتلا كرديم. در زبور داود روايت شده است كه خداى تعالى فرمود: اى فرزند آدم! از من درخواست مى‌نمايى و من به تو نمى‌دهم زيرا مى‌دانم كه صلاح خودت را در دعا از من مى‌خواهى سپس در دعا اصرار مى‌كنى و من به تو مى‌دهم و از آن در جهت معصيت كمك مى‌گيرى و من قصد بر ملا كردن رازت را مى‌كنم آنگاه دعا مى‌كنى و من آن را مى‌پوشانم و چه خوبيهايى كه من با تو كردم چه بديهايى كه با من كردى نزديك است كه من بر تو خشمى بگيرم كه هرگز راضى نشوم.

از جمله كلماتى كه به حضرت عيسى (ع) وحى شده اين است كه: گردنكشى، كه معصيت مرا مى‌كند، تو را نفريبد، روزى مرا مى‌خورد، و ديگران را عبادت مى‌كند. به هنگام سختى مرا

[١] - ٦٨/ قلم، ١٧.