در جواب گويم: اگر مقصود بنده از كسب مقدار غذايى باشد كه بدنش در كار براى آخرت توان پيدا كند، آن روز را به درهم و دينارى نفروخته است و روز، روز عبادت است زيرا طلب روزى با اين قصد عبادت است عبادت اندك با چندين برابر تمام دنيا قابل مقايسه نيست، زيرا نعمت‌هاى آخرت هميشگى است و نعمت‌هاى دنيا موقت است و نسبت دايم و موقت چيست؟

[نعمت‌هاى آخرت‌]

آيا گفتار پيامبر ٦ را نمى‌بينى كه فرمود: هر كس بگويد سبحان الله خداى تعالى ده درخت براى او در بهشت مى‌كارد كه از انواع ميوه‌ها در آن موجود است و اين ده درخت اگر به دنيا بيايند و با آن تعريفى كه از خوش طعمى و لذت‌هاى مختلف از يك چيز كرده‌اند، چنان كه روايت شده كه شخص از رطب جلوى خود به اندازه ميلش بخورد انگور مى‌گردد و وقتى از آن به تعدادى كه خواست خورد، انجير و يا انار مى‌شود و همين طور به صورت ميوه‌هاى رنگارنگ در پيشگاه آدم قرار مى‌گيرد و مطابق آرزوى طالبش ميوه مى‌آيد بدون آنكه زحمت چيدن بكشد همان گونه كه انسان اشتهايش مى‌كشد ميوه مى‌آيد اگر به انگور اشتها پيدا كرد انگور مى‌آيد و اگر انار خواست انار به پيش مى‌آيد. پس اگر يك درخت اين طورى به دنيا بيايد و كسى بخواهد آن را بفروشد فكر مى‌كنى پادشاهان چه مبلغ براى آن بپردازند باز چگونه (ارزشش خواهد بود) اگر وصف شود كه نه نيازى به آب دادن دارد و نه مراقبت و زحمت مى‌خواهد، بلكه اگر وصف درخت اين باشد كه در ده هزار سال باقى مى‌ماند و نسبت ده هزار سال تا ابد الآباد و تا هميشه چيست؟ رسول خدا ٦ فرمود. اگر لباسى از لباسهاى اهل بهشت بر اهل دنيا افكنده شود چشمان ايشان تحمل ديدنش را ندارد و از شهوت نگاه خواهند مرد اگر اين حال لباس است پس پوشنده آن چگونه است؟ و از همين باب گفتار امير المؤمنين ٧ است: اگر چشم قلبت را به اوصاف بهشت بگشايى از تعجيل در رسيدن و شوق به وصال آن درخت روحت از اين مجلس به اهل آخرت و اهل قبور مى‌پيوندد و از قفس تن پرواز مى‌كند، اگر ذكر اوصاف نعمت‌هاى اخروى اين گونه اشتياق را بر مى‌انگيزد اگر انسان با خود آن نعمت روبرو شود چگونه خواهد بود؟ و از ائمه اطهار : آمده هر چيز دنيا شنيدنش بهتر از ديدنش است و هر چيز آخرت ديدنش بالاتر از شنيدنش مى‌باشد و خداى تعالى فرمود: وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً