آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٣٢٤ - يادداشتهاى باب دوم

در علوم اخلاقى نيز چنين است كه با عمل به علم علاوه آنكه علم در وى متمكن و مستقر مى‌شود خواص آثار و متفرعات بيشترى بر آن علم بار مى‌شود و عالم علاوه بر عمل به ذوق و چشيدن آن نايل مى‌شود و در نتيجه علم تعميق مى‌يابد.) شماره ١٧ ص ٧٣ سطر ١٠:

على بن ابراهيم حديثى را به طور مرفوع از حضرت امام صادق ٧ نقل كرده است آن حضرت فرمود: دانش پژوهان سه دسته‌اند ايشان را به شخص و صفات بشناس دسته‌اى براى نادانى و مراء دانش مى‌جويند.

عده‌اى براى تكبر و نيرنگ بازى دنبال دانش مى‌روند.

و عده‌اى براى فهم و عقل دانش پژوهند.

آنكه نادان است و مراء مى‌كند موذى و مرايى است و در مجالس دانشمندان سخن از علم مى‌گويد و خود را به حلم مى‌آرايد و لباس خشوع را در بر كرده ولى از ورع عارى است، خداى بينى‌اش را بشكند و عزم وى را قطع نمايد و طايفه دوم فتنه‌گر و فريب كار و خدعه‌گر و چابلوس است بر افراد مثل خودش كبر مى‌ورزد ولى براى ثروتمندان پايين‌تر از خود فروتنى مى‌نمايد وى شيرينى و حلواى آنها را مى‌خورد و دين آنها را از بين مى‌برد خدا چنين شخصى را نابود كند و از بين دانشمندان، وى را بردارد.

و قسم سوم فقيه و عاقل دردمند و محزون و شب زنده‌دار است، لباس عبادت پوشيده در تاريكى شب برخاسته و در حالت ترس از خداى مى‌هراسد و در حال خشيت خداى را مى‌خواند به كار خود مى‌پردازد و از اهل زمان خود مى‌ترسد و از مطمئن‌ترين برادران خود وحشت دارد خدا اركان وى را تشديد كند و در روز قيامت امانش را به وى بدهد.

شماره ١٨ ص ٧٣ سطر ٢٢:

فرق بين خوف و خشيت چيست؟ در اوصاف الاشراف خواجه آمده است:

گر چه اين دو در لغت به يك معنا هستند ولى ارباب قلوب بين آن دو تفاوت مى‌گذراند خوف دردمندى نفس است از دردهاى متوقع به جهت اينكه مرتكب منهيات شده و در طاعات كوتاهى و تقصير كرده است.

و خشيت از ادراك عظمت حق سبحان و هيبت وى و ترس از در حجاب ماندن حاصل‌