و پيامبر ٦ فرمود: از مال بپرهيزيد: در گذشته مردى بود كه اموال و اولادى داشت و آن اموال را براى خود و عيالش جمع آورى و خزينه كرده بود، روزى ملك الموت در كسوت درويشان به در خانه‌اش آمد و در زد و خدمتگزاران جلوى در آمدند، فرمود: آقايتان را بخواهيد (كه با او كار دارم) گفتند: آيا آقاى ما براى امثال تو به كنار در مى‌آيد و او را كنار زدند و از كنار در دورش كردند بار ديگر به همان هيبت و حالت (درويشان) به پشت در آمد و فرمود: آقايتان را صدا بزنيد و او را خبر كنيد كه ملك الموت آمد. وقتى اين سخن را آقايشان شنيد از ترس نشست و ملايم شد و به اصحابش گفت با او به نرمى گفتگو كنيد! و به او بگوييد: شايد در طلب غير از آقاى ما هستى- خدا تو را مبارك گرداند- ملك الموت به ايشان گفت: خير و داخل شد و به او گفت بلند شو! و آنچه مى‌خواهى وصيت كن زيرا من روح تو را قبل از خروج از خانه مى‌گيرم خانواده‌اش صيحه زدند و گريه كردند پس آن مرد گفت: صندوقها را باز كنيد و آن را برگردانيد تا طلا و نقره‌اش بريزد سپس روى به مالش كرد و او را دشنام مى‌داد و مى‌گفت: لعنت خدا بر تو باد اى مال! پروردگارم را از يادم بردى و از كار آخرت مرا غافل ساختى تا آنكه امر خدا مرا فرو گرفت. خداى تعالى مال را به سخن آورد و گفت: چرا مرا دشنام مى‌دهيد ملامت بر تو بيش از من است آيا تو در چشمان مردم پست نبودى مردم به خاطر من تو را بالا بردند آيا به در درهاى سلاطين و بزرگان حاضر نمى‌شدى و خوبان هم مى‌آمدند قبل از آنها داخل مى‌شدى و ايشان بعد از تو داخل مى‌شدند. آيا دختران سلاطين و بزرگان را نمى‌خواستى و صلحا و خوبان هم مى‌خواستند، اما به تو مى‌دادند و ايشان را رد مى‌كردند اگر در راه خيرات هم مرا مى‌بخشيدى من امتناع نمى‌كردم و اگر در راه خدايم خرج مى‌كردى من كم نمى‌شدم چرا مرا دشنام مى‌دهى و تو لئيم‌ترى، تو و من هر دو از خاكيم و من بدون گناه به خاك بر مى‌گردم و تو به گناه مالدارى رهسپار مى‌شوى. مال اين گونه به صاحبش مى‌گويد!

فصل [ (پاره ٣) عاقبت مال اندوزى‌]

بدان كه عاقبت مال اندوزى و تلاش در جمع ثروت ورشكستگى است و چنين انسانى از عقل سليم برخوردار نيست، به دلايلى مطلب را روشن مى‌كنيم اول: آنكه به خود ستم مى‌كند زيرا ثروتمند متحمل رنج و اندوه ثروت مى‌شود كه اين ثروت مورد ضمانت حق تعالى قرار